Vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen
Terug naar boven
Terug naar beneden

Open Forum Lees Bericht

OnderwerpTitelTypeDatum
Geen kinderen Einde verhaal Nieuw 2014-03-10 10:21:11

Kreeg net telefoontje van het ziekenhuis: de cryo is niet goed ontdooid.
Dit was het dus, het is nu echt einde verhaal.
Verdrietig en verslagen, maar ergens ook een soort van 'rust', omdat ik na 18 jaar klaar ben en niet meer hoef te vechten.

Hieronder gedicht wat ik het weekend al geschreven had (en ook al bij een ander onderwerp gepost had), omdat ik heel sterk het gevoel had dat dit zou gebeuren.

x Lacta


Na jaren van wachten, hopen en dromen,
na jaren van verlangen, wanhoop en pijn.
Is nu dan toch het moment gekomen,
dat ik weet dat ik nooit mama zal zijn.
Nooit jouw handje in de mijne,
nooit weten wie je bent.
Maar je hart zit in het mijne,
en ik voel dat je daar bent.

Met jou in mijn hart zal ik verder gaan,
verder met mijn leven.
Ik ga weer genieten van mijn bestaan,
want ik heb nog zoveel te geven.

  Antwoord 2014-03-10 10:30:15

Prachtig gedicht en hartverscheurend!

Heel veel sterkte Lacta!

Liefs, Michelle

  Antwoord 2014-03-10 10:39:45

Wat mooi. Krijg er tranen van in mijn ogen.
JMR

  Antwoord 2014-03-10 10:43:24

Ik weet niet wat ik moet zeggen, sterkte!

Xxx Leonie

  Antwoord 2014-03-10 10:47:29

Wat verdrietig!
Heb er geen woorden voor, behalve heel veel sterkte komende periode!
Es

  Antwoord 2014-03-10 10:55:34

Sterkte meissie!
Miss

  Antwoord 2014-03-10 11:36:44

Heel veel sterkte lieve Lacta. Hartverscheurend gedicht!
Simone

  Antwoord 2014-03-10 11:54:45

Wat vreselijk. Je gedicht raakt me.
Heel veel sterkte gewenst!
Bianca

  Antwoord 2014-03-10 12:18:12

Ik word er even stil van. Wat een prachtig gedicht, maar inderdaad zoals hierboven ook al gezegd hartverscheurend.

Heel veel sterkte, Lacta
Mariska

  Antwoord 2014-03-10 12:47:04

Wat dubbel. Aan de ene kant ben je klaar met de MMM, maar je wens is er ook nog steeds.
Ik wens je veel succes met je 'nieuwe' leven, de nieuwe weg die je gaat. Hopelijk wordt het steeds mooier.
Knuffel, Y

  Antwoord 2014-03-10 12:50:08

Prachtig gedicht, echt een brok in mijn keel bij het lezen ervan. Hopelijk vinden jullie samen snel weer geluk in het leven, ook al is dat zonder vervulling van jullie grootste wens.
Veel kracht gewenst!
Joyce

  Antwoord 2014-03-10 12:56:21

Heel erg verdrietig! Heel veel sterkte.
Saskia

  Antwoord 2014-03-10 13:03:56

Een mooi en emotioneel gedicht. Ik wil je op je nieuwe weg heel veel geluk toewensen. En dat dit alles een plekje krijgt.

  Antwoord 2014-03-10 13:13:15

Wat verdrietig! Veel sterkte en kracht!
Saskia
Saskia

  Antwoord 2014-03-10 14:29:06

Lieve Lacta,

Je gedicht had me al enorm geraakt, zo mooi geschreven.
Vanochtend was ik aan het twijfelen of ik je opnieuw heel veel succes zou wensen met het ontdooien van je cryo en nu dit. Wat enorm verdrietig Lacta en al schreef je meerdere keren dat je verder wilde met je leven, het was wél misschien nog 1 kans en nu wordt alweer zo hard voor jou de beslissing gemaakt.

Heel heel veel sterkte meis, een dikke knuffel vanuit mijn hart!

Liefs
X Jules

  Antwoord 2014-03-10 14:48:47

Lieve Lacta,

Wat een verschrikkelijk bericht.
Ik had zo gehoopt dat er nog een kansje voor je open lag.
Heel veel sterkte.

Dikke knuffel van Esmee

  Antwoord 2014-03-10 14:49:40

Dank voor jullie lieve berichtjes!

Jules, ondanks het feit dat ik het verwacht had en zo'n behoefte had aan duidelijkheid, merkte ik ook dat ik stiekem steeds meer hoop kreeg dat het wél goed zou gaan en ik misschien alsnog een kindje zou mogen krijgen. Dus de pijn en het verdriet zijn absoluut groot. Maar merk ook dat er nu al voorzichtig wat rust komt in mijn hoofd.
Hopelijk zet dit door en krijgt het echt een plek.

Ik heb me voorgenomen om deze periode af te sluiten door het sturen van een kaartje naar mensen die me dierbaar zijn. Eigenlijk is het een geboortekaartje zelfs, maar ik vind hem zó toepasselijk! Het is de afbeelding van een boom (in zilvergrijs), maar in plaats van takken en bladeren vliegen er allemaal vlinders (ook in zilvergrijs) en in het midden zit een hart. Heel symbolisch en heel mooi vind ik zelf.
Wil daar dit gedicht in ieder geval opzetten en een 'gezicht' geven aan mijn kinderloosheid.
Want waarom alleen een kaartje sturen als je wél een kind krijgt, dit is minstens zo ingrijpend.

Verder wil ik mijn tattoo aan laten passen. Is nu een mooi plaatje van een vlinder, maar ik wil er een realistische vlinder van maken en er 2 sterretjes bij laten zetten.

En ga nu echt concreet op zoek naar een hondje!
Ik wil gezelschap, wil ergens voor kunnen zorgen, wil iemand die blij is als ik thuis kom.

Want nu is alleen echt wel heel erg alleen merk ik.
Maar ik kom er wel! Daar ga ik voor vechten!

x Lacta

  Antwoord 2014-03-10 14:58:20

Wat een mooi idee lieve Lacta, van dat kaartje. Je inspireert me! Over ongeveer anderhalve maand wordt ook onze laatste cryo ontdooid en hoewel ik geen zwartkijker ben, heb ik weinig hoop gezien mijn leeftijd (43) en mijn ziektegeschiedenis. Ik merk dat ik ook toch al langzaam bezig ben met hoe hiermee om te gaan straks en af te sluiten.

Ik kan je alleen maar zeggen, gá voor dat hondje! Het kan een kind absoluut niet vervangen maar het komt toch aardig in de buurt, is mijn ervaring dan. Vooral omdát je single bent, doen hoor meis!

Dikke knuf

  Antwoord 2014-03-10 15:04:33

Bovenstaand berichtje was dus van mij ;-)
X Jules

  Antwoord 2014-03-10 15:16:25

Lieve Lacta,
Wat ontzettend verdrietig. Heel veel sterkte met het verwerken van dit verdriet.
Mijn man en ik heb sinds afgelopen maandag ook een pup in huis, handen vol aan de kleine man, maar wat een heerlijk afleiding van alles.
Nogmaals sterkte en ik hoop dat je je rust weer vindt.

Jessica

  Antwoord 2014-03-10 15:46:35

Jules, ik hoop voor jou dat het wél lukt! Zal tegen die tijd voor je duimen!

En ja, dat hondje gaat er ook komen hoor!
Ik kies er bewust voor om géén pup te nemen, omdat ik juist mijn leven in de volle breedte weer op wil pakken en met een pup ben je toch gelijk veel meer aan huis gebonden.

x Lacta

  Antwoord 2014-03-10 15:55:51

Heel veel sterkte Lacta, ik had het je zo gegund!
H

  Antwoord 2014-03-10 19:09:46

Slik. Mooi verwoord in je gedicht.

Ik wens jullie alle liefde en geluk voor de toekomst!
Maureen

  Antwoord 2014-03-10 19:14:04

Jeetje Lacta. Ik had je verhalen al eerder gelezen, weet niet meer of ik er toen op had gereageerd. Wat verdrietig dat je cryo niet goed is gegaan. Maar wat een prachtig gedichtje!

Ik wens je heel veel kracht en sterkte om weer te kunnen genieten van het leven, en hoop dat de mensen om je heen jou daarbij zullen steunen.

Ook al ken ik je verder niet: dikke knuffel van mij!
Wendy

  Antwoord 2014-03-10 19:24:31

Lieve Lacta,

Wat erg voor je. Het is wel een duidelijke afsluiting zo. Maar ook zo wreed.
Moest vanmorgen aan je denken. Ik snap de tegenstrijdige emoties zo goed, de hoop op een wonder, dat blijft toch, tot de laatste snik.

Ik ben blij voor je dat je al weet hoe de rust voelt en dat je er vertrouwen in hebt dat die er aan komt.

En dat je je hond uit gaat kiezen, ergens zit er al een op je te wachten!

Sterkte meid.

Jules (die van gisteren)

  Antwoord 2014-03-10 19:31:39

Sterkte Lacta!
Liefs Irene
Irene

  Antwoord 2014-03-11 08:10:12

Sterkte Lacta, wat definitief zo.
Marian

  Antwoord 2014-03-11 09:11:21

Lieve Lacta,

Al een hele poos lees ik mee op dit forum. Lees en reageer ook op je verhalen. Jeetje meid ik had het je zo gegund.Wat een intens mooi gedicht. Met tranen in mijn ogen lees ik het. Ik kan de pijn voelen. Ik hoop dat je straks samen met je hond en je kindjes die echt bij je zijn een heel gelukkig leven mag gaan krijgen. Je bent een bijzonder mens.

Lieve groeten Joyce


  Antwoord 2014-03-11 09:39:29

Ow Lacta, wat erg! Heel veel sterkte. Maar ik hoop ook dat je toch vindt, wat je zoekt en nodig hebt.

Liefs,
Gerda

  Antwoord 2014-03-11 09:40:14

Lieve Lacta,

Ook ik volg je al zo lang en had zo gehoopt dat het nu zou lukken. Ik huil met je mee en had het je zo gegund.

Als ik je verhalen lees, zie ik een hele sterke vrouw voor me, maar geef je verdriet wel de ruimte, zodat het een plekje kan krijgen in je leven.

Vanaf deze plek sla ik mijn armen om je heen en geef je een dikke knuffel!
Veel liefs, Ilse

  Antwoord 2014-03-11 13:06:27

O wat doen al jullie lieve, hartverwarmende reacties me goed!
DANK hiervoor!

x Lacta

  Antwoord 2014-03-11 15:21:20

Merk dat vandaag vanuit het 'niets' ineens de tranen hoog zitten (ben niet zo'n makkelijke huiler zeg maar) en er regelmatig een traan over mn wangen loopt.
Dacht dat ik al er zó van uit was gegaan dat het over was, dat ik er al wel vrede mee zou hebben.
Maar wow wat doet het pijn om te beseffen dat ik dus écht NOOOOOIT een kindje zal krijgen, nooit mama zal zijn.

En jee, wat vind ik het alleen zijn nu moeilijk.
(ben echt héél hard op zoek naar een hondje, maar heb nog niks leuks gevonden)

En wat vond ik het werken moeilijk vanmorgen. Ik werk in t onderwijs en vond al die kinderen ineens vreselijk irritant en had helemaal geen zin om lief en aardig te doen tegen andermans kinderen (lekker aardig hè als juf zijnde ;-)).
Gelukkig sta ik zelf nu nog even niet voor de klas (nog in de ziektewet na de miskraam)
Stond er nog een kinderwagen in de gang met een heel kleintje....en een collega (tevens vriendin) met een zwangere buik....BAH niks an zo allemaal!!

Ben moe, moe van het vechten, moe van het mn hoofd boven water houden....wil weer gelukkig zijn....wil weer leven!

Ik hoop dat het me op den duur wel écht rust zal geven (en ik weet eigenlijk dat dat zal gebeuren) om te weten waar ik aan toe ben en mn eigen keuzes weer te maken....maar nu vind ik het nog ERG moeilijk.

Ben ineens ook zó boos over het feit dat ongewenst kinderloos zijn zo weinig aandacht krijgt, zo onzichtbaar is!!
GATVER!!

Zo.....dat moest ik even kwijt. ;-)

x Lacta

  Antwoord 2014-03-11 15:35:04

Lieve Lacta,

BAH ja! Maar het is toch ook begrijpelijk dat de emoties er nog uit moeten lieve meid, en wat lijkt het me moeilijk om in jouw werksituatie weer de balans terug te vinden. Ooit komt alles 'goed' en tijd heelt alle wonden zeggen ze... heb je nu niks aan, want het enige dat je wilt is die pijn niet meer voelen, die onmacht, en zelf weer de regie over je eigen leven hebben.

Wat je hondje betreft, ik ben ervan overtuigd dat het hondje JOU uitkiest en dat zal niet lang meer duren. Als jouw hondje eenmaal jouw hart heeft gevonden dan zul je zien dat je weer langzaam je hart voor meerdere dingen kunt open stellen. Met zo'n beestje gaat dat vanzelf, zo ervaar ik het tenminste :-)

Houd moed meis, wees lief voor jezelf en als je af en toe even helemaal genoeg hebt van de wereld en alles om je heen, probeer dat toe te laten. Blaudzun heeft een prachtig nummer: 'monday' waarin hij zegt: you will get high on your lows. Voor iedereen een andere betekenis maar ik houd me hieraan vast, voor zover dat gaat dan hè.

Een hele warme knuffel vanuit het Zuiden
X Jules

  Antwoord 2014-03-11 20:44:52

Lieve Lacta,

1000 woorden van troost zijn niet genoeg
1000 zakdoeken om jouw tranen te drogen ook niet
slechts twee armen om je heen
en schouders om op te huilen

Heel veel kracht en moed gewenst voor de komende tijd
en weet, op 'n dag schrik je dat je opeens weer voluit lacht en voel je dat je weer lééft! Wees je eigen beste vriendin.

Liefs,

M@rije

  Antwoord 2014-03-11 20:51:45

Dank lieve Jules en lieve M@rije!
Jullie woorden doen me altijd goed!

x Lacta

  Antwoord 2014-03-12 14:23:04

Jouw leven is jouw opdracht en dat moet je zo mooi maken als je kunt. En dat kan ook zonder kind.

Zoek inspiratie bij mensen die zonder kinderen een mooi verhaal van hun leven hebben gemaakt. Het is de opdracht die ik mezelf heb gegeven.

Een ritueel afscheid van het moederschap is denk ik heel belangrijk. Vergeet niet dat iedere moeder dat een keer in haar leven moet doen.

Daarna kan je op zoek naar wat moederschap voor jou betekent en hoe je de essentie daarvan kan invullen zonder kind.

Warme groet
Anna

  Antwoord 2014-03-12 22:03:15

Hoi Lacta,

Zat te denken dat jij je nu wel kunt inschrijven bij zeer herkenbaar.nl. Ik zat er laatst ook te kijken, ik denk dat ik me daar over niet al te lange en misschien wel zeer korte tijd ook ga inschrijven. En dat leek me best leuk, maar weet het niet.

Soms heb ik namelijk het idee dat een nieuw forum (die is alleen voor mensen die helemaal klaar zijn) ook wat nieuwe impulsen en een nieuwe kijk op dingen kan geven.
Niet dat ik vind dat je hier moet stoppen of zo hoor, helemaal niet, maar ik vroeg me af of je hier al van gehoord hebt?

Hoe gaat het met je hond? Wat is je plan, ben je via internet aan het zoeken?

Groet, Jules (ik ben een andere Jules dan die van het laatste stukje, ik ben 42 jaar, en heb regelmatig geschreven ook, maar vraag me af of je weet dat er 2 zijn?).

  Antwoord 2014-03-12 22:39:05

Wens jou geluk, een lief hondenkind en verder al wat goed is voor je.
Denk aan je.
M42

  Antwoord 2014-03-13 07:22:31

Wat mooi geschreven en tevens zo verdrietig. Krijg er tranen van in mijn ogen.
Ik wens je veel sterkte en heel veel goeds toe. Dat je veel liefde van andere. mag krijgen en zelf ook aan andere dingen kunt geven.

Tess

  Antwoord 2014-03-13 08:07:14

Dank Tess en M42!

En nee ik wist niet dat er 2 Jules zijn, heb ik echt nooit geweten. Als ik iets van Jules lees, vind ik dat altijd betrokken en hartelijke posts, dus blijkbaar zijn jullie beiden hartelijke, lieve meiden.

En ik zal eens gaan kijken op die site ja, dank je!

Ik heb momenteel een súper leuk hondje op het oog (een witte Tibetaanse Terriër van 2 jaar) en als alles goed gaat, mag ik daar volgende week gaan kijken.
Kwam hem gisteren tegen op Facebook (van een herplaastsingssite) en heb er gewoon slecht van geslapen, want vind hem zó leuk, hi hi.
Nog even afwachten dus.

x Lacta (en daar is er volgens mij maar 1 van ;-) )

  Antwoord 2014-03-13 08:58:32

Hoi Lacta,

Heb meteen even jouw hondje gegoogled, wát een leuk en lief ras lijkt me dit! Super meis, hoop voor je dat je dit hondje maar héél snel in je armen en hart mag sluiten!

Ik ben de Jules met de X ervoor ;-).
X Jules

  Antwoord 2014-03-13 09:02:26

Ingewikkeld hoor al die verschillende Jules ;-), hi hi.

Ik merk dat ik sinds ik dit hondje gezien heb, ineens weer loop te glimlachen en loop te stuiteren van enthousiasme. Wat heerlijk om dit te voelen na al die ellende.

En natuurlijk realiseer ik me dat een hond niet ineens alle pijn en verdriet weg kan nemen, maar zo'n positieve impuls is héél fijn. Krijg daardoor weer zin in dingen en dat is een heerlijk gevoel.

En ik heb net te horen gekregen dat ik de 1e ben die mag komen kijken naar dit hondje (moet nog iemand van de organisatie langs), dus in principe geen kapers op de kust.

x Lacta

  Antwoord 2014-03-13 09:07:42

Hoi Lacta en X Jules,

Ha ha, grappig dit. Ik heb ook even gekeken naar je hond, leuk om te zien en goed karakter! dat gaat wel passen denk ik. Hoe zit dat met die herplaatsingssite/ hoeveel jaar is je aanstaande?
Ik ben zelf zoals gezegd ook erg benieuwd naar de site van zeerherkenbaar.nl. Vraag me af of het leuk is. Als je dat gaat doen Lacta, wel even vertellen hoe het "on the other side" is? ;-)

Wij hebben de laatste tijd ook zitten kijken op de site van dierenhulp zonder grenzen naar de honden. Wie weet straks.

Jules

  Antwoord 2014-03-13 09:14:22

Hoi Lacta,

Natuurlijk neemt het niet "ineens" alle verdriet weg. Maar ik ben ervan overtuigd dat je al een hoop verwerkt hebt. Ik heb het een beetje hetzelfde. Maanden kan het prima gaan en ben ik er klaar mee. Als er dan weer wat is, kan ik tijdelijk weer ineens in het verdrietige standje van enorme frustratie schieten. Maar ik voel het zo dat, omdat ik ook weet hoe het voelt om daar voorbij te zijn, dat je echt niet steeds het hele rouwtraject opnieuw hoeft te doen.

Natuurlijk is het nu het "definitief" is, zwaarder denk ik. Maar het verse verdriet waarin je focust op het gemis, daar kan je best snel uitkomen door afleiding, of gewoon door het snel maken van je volgende stap. En iets te KRIJGEN in plaats van te missen.
vind ik.

fijne dag! het wordt een mooie
Jules

  Antwoord 2014-04-20 20:56:55

Hey dames, even weer een teken van leven van mijn kant.
Het gaat met mij met hele kleine stapjes vooruit. Werk nog steeds maar halve dagen, want na een halve dag iets doen (ongeacht wat) is mijn energie op merk ik.
Gelukkig krijg ik op mn werk alle tijd en begrip om het op mijn tempo te doen en heb ik een fantastische 'baas' (waar ik soms uren mee kan bomen).
Heb nog veel momenten van verdriet en boosheid, het definitieve van het geheel en het alleen zijn nu zijn de moeilijke punten zeg maar. Ik moet zeggen dat ik het hard werken vind.

Maar ik doe mijn best!

Er is trouwens een blog van mij geplaatst hier op Freya http://blog.freya.nl/eenmalig/plan-c/
Voor degene die het leuk vindt om te lezen.

x Lacta


  Antwoord 2014-05-04 22:36:27

Lieve Lacta,

Ik leef met je mee. Je kaartje vind ik een prachtig idee!

Ik wens je veel kracht!

Liefs,
Sarah

  Antwoord 2014-05-04 23:52:23

Lacta,

Heb je ooit aan adoptie of eiceldonatie gedacht?

Groet,

Sanne

  Antwoord 2014-05-06 19:49:33

Dank je Sarah!

Eiceldonatie is voor mij niet van toepassing, aangezien er niks mis lijkt te zijn met mijn eicellen.
En adoptie wil ik niet, zeker niet op mijn leeftijd en zeker ook niet alleen. Zou adoptie niet eens kunnen betalen ook.
Misschien ooit pleegzorg, maar dat kan niet in mijn huisje (heb maar 1 slaapkamer en ik vind dat een pleegkind een eigen kamer nodig heeft).

Dus voor nu is dit het.

X Lacta

  Antwoord 2014-06-17 16:54:30

Beste Lacta,

Ik zit hier met tranen in mijn ogen nadat ik je gedicht heb gelezen.

Ook bij ons is het einde verhaal. 4 juni hebben we onze laatste ICSI poging afgesloten zonder cryo's of positief resultaat. Na 6 jaar bezig te zijn geweest, zijn we nu echt klaar.
En nu? Ik heb geen idee.

Ik vind je idee van het kaartje erg mooi. Ben zelf ook erg zoekende naar iets concreets om het een plekje te kunnen geven maar nog geen idee wat.

Liefs Nicolle
Nicolle

  Antwoord 2014-06-18 13:59:36

Lieve Nicolle,

Wat ontzettend en enorm verdrietig je berichtje. Ik wil je heel veel sterkte en kracht wensen hier mee om te gaan. Lacta heeft mij destijds ook geïnspireerd met de gedachte een kaartje te ontwerpen. Voor ons is namelijk ook pas geleden definitief het doek gevallen en staan we na al die jaren uiteindelijk nog steeds met lege handen. Het kaartje is klaar en staat 'in de wacht' om verstuurd te worden naar een selectief groepje vrienden maar ik ben er nog niet klaar voor.

Zelf heb ik ook veel steun en kracht van een prachtig bedel armbandje, besteld op www.moederzonderkind.nl
Hier kun je lezen hoe het armbandje tot stand is gekomen, bedacht door Tessa in samenwerking met Rosan.

Verder heb ik twee vlinderstruikjes geplant in de tuin, voor mij een speciale en mooie betekenis omdat ik vlinders zie als mijn ongeboren kindjes.

Ik weet nog steeds niet hoe met dit onbeschrijflijke verdriet om te gaan, de harde werkelijkheid wil nog maar niet binnen dringen. Voel me nog steeds verdoofd, heb slechte en minder slechte dagen maar tijd heelt alle wonden zeggen ze.

Heel heel heel veel sterkte en liefs.
X Jules

  Antwoord 2014-06-21 23:53:34

@Lacta, ik heb met tranen in mijn ogen jouw gedichtje gelezen en je idee om een kaart te sturen. Prachtig idee. Ik ben stiekem nieuwsgierig naar het echte exemplaar. Hoe sterk heb ik zelf bij elke miskraam het gevoel: waarom moet dit geheim blijven? Waarom wel kaartjes bij geboortes en niet bij miskramen of nieuws dat er geen kindje (meer) komt. Waarom niet eerlijk zijn?

Ik hoop dat het je helpt bij het proces en je stap voor stap het leven weer gaat ervaren en er iets moois van kunt maken. Al zal jouw litteken misschien nooit helemaal dicht gaan.

Ik kan je alleen het allerbeste wensen en aan je denken.
Emma

  Antwoord 2014-07-09 07:44:50

Lieve dames
Na 8.5 jaar geleden gestopt te zijn met de pil, 5 jaar ziekenhuisonderzoeken, 10 maal IUI, 3 keer IVF, 1 miskraam en een heleboel hormonen verder, heb ik zonet na de laatste IVF een negatieve test gehad en mijn menstruatie lijkt te komen. De laatste IVF poging. Dit betekent dat we dit af moeten sluiten. Altijd kinderloos. Geen miniatuurversie van ons zelf waar we zoveel liefde aan kunnen geven. Ik ben gebroken, hoe moet je dit verwerken. Hoe ga je verder. Ik weet het even niet meer.
An

  Antwoord 2014-07-09 12:18:55

Hallo dames,

Na een tijdje ‘forum-stilte’ weer even een berichtje van mij. Kon even alle berichten over behandelingen niet aan.
Ondanks mijn verdriet over het feit dat ik dus NOOIT een kindje zal krijgen en de leegte en kilte in mijn hart hierdoor, ben ik ook ‘blij’ en opgelucht dat ik niet meer ‘hoef’. Ik wil geen spuiten, geen hormonen, geen echo’s, geen (valse) hoop, geen puncties meer. Wil niet meer ‘geleefd’ worden.

Om het leven weer echt op te pakken, is me nog steeds niet helemaal gelukt, maar ben op weg. De bedrijfsarts beschreef het laatst zo mooi. Hij zei dat je omgeving kunt veranderen, dat je gedrag/gevoel/gedachtes ook kunt veranderen (al kost dat al stuk meer moeite), maar je identiteit veranderen is bijna onmogelijk. En toch is dit iets wat mijn identiteit raakt en waardoor ik dit wel aan MOET pakken. En moeizaam proces.

Mis een maatje om het mee te delen, maar helaas sta ik er alleen voor (al heb ik gelukkig veel lieve mensen om me heen).

Gelukkig zijn er al momenten dat ik geniet en dit komt ook steeds meer voor. En dat voelt fijn, voelt goed.
Heb me zelfs ingeschreven op een datingsite ;-) (wat voor mij een hele stap is) want alleen blijven zie ik ook niet zitten ten slotte.
Ik wil vooruit, wil verder, wil leven!

@Nicolle, moeilijk hè als de vraag ‘wat nu?’ ineens werkelijkheid wordt (ik heb er een blog over geschreven die geplaatst is op Freya overigens)! Kunnen jullie er hierin zijn voor elkaar en heb je steun aan elkaar? Ik hoop het voor je?
Heb je al een idee hoe je het concreet een plekje wilt geven? Neem je tijd hiervoor meid en sterkte!

@ XJules, mooie armband is dat hè! Ik heb hem ook! Gekregen van mijn moeder. Ik heb hem niet om, omdat ik hem te groot/zwaar vind, maar hij ligt hier op de klep van mijn secretaire en ik zie hem dus elke dag.
Hoe is het met jullie kaartje? Ben benieuwd hoe die geworden is! Heb je hem al verstuurd? Ik hoop dat jullie net zulke hartverwarmende reacties krijgen als ik gehad heb (al zijn er ook mensen waar ik wel een reactie van had verwacht die niks hebben laten horen).
Hoe is het verder met je? Vind je het een idee om eens te mailen met elkaar en ervaringen uit te wisselen? (voel je niet verplicht hoor, maar anders staat mijn adres onderaan).

@Emma, dank je voor je lieve woorden! Moeilijk is dat, hoe je om ‘moet’ gaan met miskramen en dergelijke. Ik had datzelfde gevoel over kaartjes als jij. Vond het ook zo ‘oneerlijk’. Mensen die een kind krijgen, hebben al het geluk van dat kind, maar ze mogen het ook aan de wereld verkondigen (met een geboortekaartje) en krijgen daar nog allerlei felicitaties voor terug. En als het niet lukt, sta je ook op dat vlak met ‘lege handen’.
Mocht je een digitaal exemplaar willen van mijn kaartje, wil ik hem je wel mailen. (mits je zorgvuldig omgaat met mijn adresgegevens). Stuur me dan maar even een mailtje.

@An, heftig is dit hè. Weet niet wat ik moet zeggen. Ik kan je alleen maar heel erg veel sterkte toewensen! Neem je tijd om zaken op jouw (jullie) manier te verwerken!

Iedereen bedankt voor de lieve reacties en een dikke knuffel van mij!

X
Lacta

Reageer op dit bericht