De grens over

Man vrouw brandingAls een donderslag bij heldere hemel kwam het binnen. ‘Pip, hier in Nederland kunnen we helaas niets meer voor je doen, probeer het eens in Gent, we werken met ze samen!’ Die woorden hoorden mijn vriend en ik van onze gynaecoloog tijdens het evaluatiegesprek na onze mislukte tweede ICSI-poging.

Huh? Wat? Uitbehandeld? België? De grens over? En hoe zit het met onze eigen persoonlijke grenzen? Thuis praten we samen over de vernieuwde technieken die ze in het buitenland hebben en hoe dat onze kans op zwangerschap vergroot. We nemen de stap en we steken de grens over! En ach, wat is eigenlijk een grens, beredeneer ik. In elk geval niet een hele echte met grensbewaking en enge mannen die streng in je paspoort kijken. Het blijft bij een bordje ‘welkom in België’ en een piepje op mijn telefoon om mij te attenderen over buitenlandse tarieven, zo ondervind ik enkele maanden later. Zelfs de taal blijft hetzelfde. Nou ja, bijna hetzelfde.

Tijdens het intakegesprek in Gent zit er een allervriendelijkste medische versie van de zanger van Clouseau tegenover ons. Na wat ditjes en datjes stelt hij de vraag: ‘Zeg Madam, wanneer hedde gij de Regels gehad?’
‘Uhm nog niet, meneer’, antwoord ik. ‘Dit is onze eerste afspraak. Wij zijn nog niet op de hoogte van uw regels.’ Meneer Clouseau begint te grinniken. ‘Alleh ja, wah ik eigenlijk wilde segge, wanneer hedde gij voor het laatst gebloed?’ Ik kijk hem vragend aan. ‘Je laatste menstruatie oen…’, fluistert Rick in mijn oor. Ow, nou daar weet ik wel een antwoord op en geef hem keurig mijn data door.

Nadat we bij de vroedvrouw zijn geweest -dit is de Belgische versie van een verpleegkundige- stappen we de cafetaria van het ziekenhuis in om even na te praten. Denken maakt hongerig, dus bestelt Rick iets te drinken een broodje gezond. Die moet nog even vers gemaakt worden, maar wordt wel vast afgerekend. De caissière herhaalt de bestelling ‘Een appelsiensap en een broodje Smos voor meneer, € 4,95 graag.’ ‘Een broodje Mos, nou dat dacht ik niet’ zegt Rick. Nu is het mijn beurt om hem uit de brand te helpen. ‘Lieverd, de dame zegt Smos. Dat is Belgisch voor broodje knoeipartij vanwege alle toppings die er onherroepelijk uitvallen als je het eet.’

Lachend lopen we naar de tafel om onze eerste ‘kennismaking met het buitenland’ smakelijk te verorberen. We zien de toekomst hoopvol en met humor tegemoet.

Pip

Geef een reactie