IUI Lotgenoten 2018

Dit onderwerp bevat 36 reacties, heeft 20 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  webmaster 1 maand, 3 weken geleden.

10 berichten aan het bekijken - 11 tot 20 (van in totaal 37)
  • Auteur
    Berichten
  • #38443

    Joyce
    Bijdrager

    Hoi allemaal, ik lees eigenlijk altijd gewoon mee omdat ik het lastig vind ons verhaal te delen. Maar nu zit ik er een beetje doorheen en dacht misschien kan ik vanuit deze hoek wat steun krijgen…

    Mijn vriend en ik zijn inmiddels 3 jaar bezig met zwanger worden maar niets lukt. Alle testen gehad en er is niets aan de hand. Inmiddels hebben we iui 3 gehad en moeten we nog 1 week wachten op de uitslag.
    Het geen waarom ik een beetje steun nodig heb is omdat zijn ouders niets weten. Ze wisten dat we 3 jaar geleden wel kinderen wilde maar daarna niets meer. Toen was namelijk hun reactie nogal bot en vervelend. Inmiddels in mijn schoonzus met pcos zonder moeite zwanger geworden en bevallen van een jongen en die zijn inmiddels alles. Ze zijn daar altijd als wij op visite zijn gaat het altijd over hun en wij mogen alleen maar blij zijn dat we oom en tante zijn geworden. Heeft iemand hier ervaring mee en hoe zijn jullie daar mee omgegaan? Ik vind het zo moeilijk voor mijn vriend want eigenlijk wil ik niet meer naar zijn ouders, terwijl hij juist wil dat we een beter contact krijgen.

    Ik weet t niet meer en omdat wij iui pogingen hebben met hormonen helpt dat ook voor mij niet mee aan het nemen van beslissingen want die kunnen nogal irrationeel zijn
    Liefs joyce

    #34619

    Linso
    Bijdrager

    Hallo allemaal, ik ben een vrouw van 30 en heb afgelopen week mijn eerste iui behandeling gehad. Vorig jaar begonnen met eerst 6 cycli clomid daarna 6 cycli gonal en ovitrelle (eerste 3 dagen van cyclus 150 eenheden gonal f daarop volgende dagen 112,5 eenheden tot aan het punt dat ik ovitrelle mocht spuiten). Overigens heb ik met de clomid maar 2 eisprongen gehad en met de gonal f elke maand een eisprong en slijmvlies was altijd goed. Ik heb pcos en ik ben nog steeds te zwaar, afvallen gaat moeizaam. Het eerste jaar onder behandeling heeft niks opgeleverd. Nu afgelopen maand begonnen aan eerste cyclus iui en gespoten met gonal f 450, nu eerste 5 dagen 150 eenheden en daarna weer 112,5, en afgelopen woensdag voor het eerst geinsemineerd. Graag hoor ik ervaringen van vrouwen met pcos en overgewicht en iui. Het semen van mijn man is gewoon goed. Mijn man heeft ook al een kind uit een eerdere relatie. Ook ben ik in mijn studententijd eens een abortus ondergaan. Schuldgevoel en stress zijn ook heel erg aanwezig. Graag zou ik in een app groep willen als dat mogelijk is.

    #33851

    Danielle Kral
    Bijdrager

    Hallo allemaal,
    Afgelopen zaterdag 7 april mijn 4e iui gehad en ik zat op dag 12 van mijn cyclus…Alles leek volgens plan te gaan ik had een eitje van 20.
    Maar sinds vandaag (dag14) voelt het net als de vorig keren dat ik hele tijd drup maar er is niks te zien. Ik had dan ook af en toe bruine afscheiding. Wat betekend dit? Ik was dan ook af en toe duizelig. Heeft er nog iemand hier mee ervaring?

    groetjes,
    Danielle

    #33193

    Fisafeti
    Bijdrager

    Dank, dan ga ik ook even die kant op verplaatsen! 🙂

    #33192

    Joos
    Bijdrager

    @fisafeti, denk idd dat er velen op het besloten forum zitten

    #33176

    Fisafeti
    Bijdrager

    Leuk om meer lotgenoten te vinden hier op het forum! Iedereen lijkt zich voor te stellen, maar ik zie jammer genoeg weinig updates of reacties op anderen. Zojuist ook even lidmaatschap aangevraagd op het privé deel, wie weet dat ieder daar meer open durft te zijn.
    Ik ben heel erg benieuwd hoe het is afgelopen met de reacties uit januari bijv.!

    Eerst maar kort over mezelf: ik ben 30, ook onverklaarbaar waarom het niet wil lukken en na 2 jaar zitten we nu in de wachtweken van poging 1. Ik zat op 75 eenheden Puregon en bleek 4 goede follikels te rijpen, snel op 25 eenheden teruggezet en enkele dagen later waren er 2 hele grote, 1 net onder de 12mm en 1 net boven de 12mm. Die kleinste 2 leken redelijk op hetzelfde niveau te blijven waarbij de 2 grootsten doorgroeiden. Tussendoor leken we met 3 eitjes te maken te krijgen, dus we hebben een dag goed nagedacht, ingelezen en overleg gehad waar voor ons beide de grens ligt en wanneer we wel of niet doorgaan met een poging. Dat is erg goed om nu van elkaar te weten. We zijn ervoor gegaan, en 2 dagen geleden was de inseminatie. Van Puregon had ik niet al teveel last en kreeg er juist een gezonde dosis energie en libido van leek wel, maar de Pregnyl heeft er flinker ingehakt. Ik heb echt gevoelige borsten en voel constant vanalles in mijn baarmoeder, maar of dat nu de lucht van inseminatie, Pregnyl of een rake poging is is natuurlijk een grote vraag. Weet iemand na hoelang die lucht in de baarmoeder weg zou moeten zijn ongeveer?

    @ Lieselotte; Ik ben momenteel heel positief omdat het me na een jaar wel duidelijk werd dat het thuis niet zou lukken. Ik ben juist heel blij dat er nu hulp bij is en ik het een soort van uit handen kan geven. Laat ze het maar lekker even overnemen, en ik werk wel mee… Ik blijf ook wel vertrouwen houden in de pogingen en mijn lichaam. Over het algemeen heb ik een goed vertrouwen in mijn lichaam en kijk ik al snel positief naar de wereld, dus dat helpt waarschijnlijk. Ook bij jou zie ik prachtige rijpingen en is het even zoeken naar de juiste balans, maar er is nog geen reden om het vertrouwen op te geven toch? Nog genoeg pogingen te gaan, en geen enkele reden om aan te nemen dat het niet snel zou lukken.

    @ Ongeduld; wanneer gaan jullie ongeveer beginnen?

    En ik ben heel benieuwd hoe het met de pogingen van Emmaatje, Danielle en ga zo nog maar door, is afgelopen.

    #32812

    Joos
    Bijdrager

    Geen succes bij tweede poging helaas. Ik verplaats me ook even naar het prive forum.

    groet

    #32573

    Mb1980
    Bijdrager

    Hoi allemaal

    Ik schrijf momenteel op het privé forum iui verder. Misschien ook iets voor jullie.

    Liefs mb

    #32410

    Joos
    Bijdrager

    Dag, ik zal me ook even voorstellen. Josse, 39 jaar en na een jaar gewoon proberen nu in het IUI circus terecht gekomen.Geen duidelijke redenen, behalve dat de leeftijd natuurlijk niet meewerkt.
    Eerste poging was in december. Wel een positieve zwangerschapstest toen, maar te weinig hormoon dus geen hoop op een echte zwangerschap. Na 4 dagen dan toch gaan bloeden. Het voelde gelukkig niet erg als een miskraam…meer een uitgestelde menstruatie. Maar toch wel geemotioneerd daarna. Gelukkig het samen kunnen verwerken.
    Vandaag poging 2. Moest iets meer hormonen spuiten afgelopen periode. Gisteren onverwacht al een grote follikel (ze hadden eigenlijk pas overmorgen gepland), een ovulatietest moeten doen en die was positief, dus vandaag ingepland. Spannend weer!

    Succes allemaal

    #32339

    Fnoene
    Bijdrager

    Hoi allemaal,

    Ik ben hier nieuw dus ik stel me even voor.
    Ik ben Lieselotte, 34, nu bijna 2 jaar bezig om zwanger te worden. Alle eerste onderzoeken achter de rug: geen reden gevonden voor de onvruchtbaarheid. Hsg onderzoek was het pijnlijkste dat ik ooit heb meegemaakt! Ik ging dan ook van mijn stokje, mijn vriend schrok zich rot. Eileiders bleken gelukkig wel goed open. Na dit onderzoek advies om zelf nog te proberen. Geen succes dus.

    Nu zitten we in de tweede ronde iui. Eerste ronde met 100mg clomid en pregnyl spuiten, 3 eitjes ontwikkeld. Nu is de tweede ronde ‘afgebroken’, omdat ik 5 eitjes had die op springen stonden. Verbod op onveilige seks en 10 dagen provera kuur.. zit nu op dag 4

    Na menstruatie ronde 3 in met iets lagere dosering clomid, 50mg. Ben altijd een hypergevoelig mensje geweest dat héél snel reageert op medicatie.. dus het verbaasd me niks dat er zoveel eitjes groeien tot nu toe. De arts zei dat ik blijkbaar 1 tot 2 eitjes van mezelf produceer elke maand.. dus ik snap nu helemaal niet meer waarom het dan tot nu toe niet gelukt is.

    Ondertussen een explosie van zwangerschappen om ons heen. Ik vind het maar moeilijk allemaal. Door de hormonen heb ik veel last van buikpijn, opgezwollen lijf, hoofdpijn, misselijkheid, een vlak gevoel… Ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn, maar mijn lijf herinnert er mij constant aan. Hoe blijven jullie positief?

    Groet,
    Lieselotte

10 berichten aan het bekijken - 11 tot 20 (van in totaal 37)

Het onderwerp ‘IUI Lotgenoten 2018’ is gesloten voor nieuwe reacties.