Klinkklare klankschalen

Vrouw brandingDaar lig ik dan, op een dun matje met een bronzen klankschaal op mijn buik en een lichtere op mijn venusheuvel. Naast mij staat een in witte doeken gewikkelde vrouw met in haar ene hand een houten klepel en in haar andere hand een stokje zwaar geurende wierook. Af en toe geeft ze de klankschaal een klein tikje zodat het geluid door mijn lichaam en de kamer resoneert. Even vraag ik mij af wat ik hier in vredesnaam ook al weer doe. Had ik maar naar Rick geluisterd die op voorhand niet erg enthousiast was over mijn idee om mijn eitjes door een Sjamaanse klankschalenspecialist ‘te laten activeren’.

De dame onderbreekt mijn gedachten. Of ik mij wil concentreren en een innerlijke reis wil maken via mijn baarmoeder, eierstokken en eileiders. Ik ben nogal praktisch ingesteld dus in gedachten stap ik op mijn racefiets en sjees ik met grote snelheid naar het einde mijn baarmoeder. Daar stop ik even. Moet ik nou voor de rechter- of de linker eileider gaan. Ik besluit de rechter. Dat is degene zonder littekenvorming van lichte endometriose. “Ja, ik ben er”, zeg ik een beetje buiten adem van het harde fietsen. Of beeld ik mij dat nu in?

Ze vraagt wat ik nu zie. Niet veel, denk ik. Maar dan zie ik het beeldscherm van het echo-apparaat voor mij. Een uitgangsecho verschijnt op mijn netvlies. Ik zie twee grote follikels en vier kleintjes. Het lijken net chocolade rozijntjes. En dat laatste zeg ik hardop. Ik besluit naar de bolletjes toe te lopen en er een kusje op te geven. Voor ik weer op mijn racefiets stap spreek ik de bolle dames nog even moed in. “Niet bang zijn voor die holle naald die jullie over een paar dagen zullen zien! En willen jullie alsjeblieft een beetje soepel opstellen tegen de heren die jullie daarna proberen te versieren? Ik weet dat het in eerste instantie een beetje koud en steriel in is zo’n reageerbuisje maar voor je het weet liggen jullie weer lekker warm in de embryoscoop en daarna in mijn buik!”

Dan open ik mijn ogen, de diepe klanken van de schalen zijn nog nauwelijks hoorbaar en ook de wierook is opgebrand. En terwijl ik op weg ben naar huis, vraag ik mij af of Rick klankschalen therapie, nog steeds klinkklare onzin vindt.

Pip

Geef een reactie