Ik ben een man, ik heb geen kind
Met zijn tweeën, dus geen écht gezin
Over schuld mag ik natuurlijk niet spreken
Maar dat het aan mij ligt, is inmiddels gebleken
‘Geen stress’ zei de dokter. Eerst zelf proberen.
Om de dag geacht me in bed te concentreren
Mijn vrouw in haar hoofd brood voor school aan het smeren
Maar ze blijft op de klok maand na maand menstrueren
Op naar het ziekenhuis, met een potje vol kwak
Voordat ik het door heb een naald in mijn zak
Daarna een plakje er af, dat kan ik heus missen
Sorry meneer, ‘t lab heeft er niets uit kunnen vissen
Dat waren de opties! (Wanneer het ligt aan de vent)
Uit het raam met de toekomst die we hadden gepland
Gebrek aan zingeving, is een aparte beleving
Een doel in je leven blijkt best wel een ding
Ik ben een man, ik heb geen zaad.
Puur voor de vorm is mijn ejaculaat
Alle schuld mag ik natuurlijk zo van tafel slaan
In de kliniek heb ik toch alles braaf ondergaan?
Maarten
