Eiceldonor

Dennem

2017-08-21
Hi,
Na jarenlang geprobeerd te hebben om op een natuurlijk manier zwanger te worden, na 3 ivf pogingen te hebben gewaagd, kreeg Ik van de gynaecoloog te horen dat ik in een vervroegde overgang zit.
Onze wereld stortte in.... en nu weer na zoveel teleurstellingen met heeft onze donor 2 dagen voordat ze moest beginnen met prikken ... afgezegd... terwijl ik al begonnen was met prikken....
We proberen het een plek te geven, maar we blijven hopen en proberen dat er iemand ons gunt en onze eiceldonor wil zijn...
We zijn allebei 40 jaar en de tijd staat helaas niet aan onze zijde.

Ben je onze engel en wil je ons helpen dan kan je mij een email sturen. Mijn email adres is Dennem.wens [apestaart] gmail.com
Graag alleen serieuze mails...

Liefs..

Wij zoeken een eiceldonor

Jaap

2017-08-20
Hallo, wij zijn een samenwonend 40+ stel in het midden van het land. We zijn nu al jaren aan het proberen zwanger te worden, maar dat is helaas nog steeds niet gelukt. Een poging via IVF is mislukt; dat blijkt bij ons niet te werken (er waren geen rijpe eicellen). IVF is dus ook geen optie meer. Inmiddels hebben we nog maar weinig tijd en we hebben het gevoel dat onze kans ons ontglipt. Terwijl we zo ontzettend graag een kindje willen. Daarom zoeken we nu langs deze weg een eiceldonor. We hopen met heel ons hart dat iemand zoiets groots voor ons zou willen doen. Het zou ontzettend veel voor ons betekenen! Alvast heel erg bedankt voor jouw reactie.

Ik wil mijn eicellen donoren

Kimberly

2017-08-15
Lieve mensen, Ik ben een gezonde vrouw van 27 jaar en ik heb overwogen dat ik mijn eicellen wil doneren. De reden hiervoor is; ik wil zelf geen kindjes, maar ik wil wel de mensen helpen die dolgraag kindjes willen. Na het lezen van vele berichten besef ik dat bij vele mensen de kinderwens heel groot is maar het blijkbaar niet zo gemakkelijk is om een eiceldonor te vinden. Heel graag wil ik hierbij helpen en wil ik graag de persoon zijn die jouw kinderwens doet uitkomen. U kan me contacteren op kimberly-lammens [@] hotmail.be
Alleen maar serieuze e-mails!

Groeten,

Kimberly

De zoektocht naar onze grootste liefde

Sharon de Bont

2017-08-15
Daar stonden we dan, nu meer dan 5 jaar geleden, in de badkamer van ons kleine appartementje.. Weet je het zeker? Zeker! Gooi maar weg en dan gaan we ervoor..
Lekker cliché maar daar ging de strip van de pil de prullenbak in. Super spannend! Dit was óns geheim en nu maar wachten op wat komen zou gaan…

Inmiddels is dit allang niet meer óns geheim. Iedereen leeft met ons mee, elke keer weer, vol spanning, op wat komen zou gaan.. wachten op ‘onze grootste liefde’.
Al vrij snel raakten we zwanger. Maar deze zwangerschap ging mis, inmiddels was ik 9 weken zwanger, en stonden we er heel naïef in: dit gebeurt, zoals we toen nog dachten, bij 1 op de 5 zwangerschappen en helaas behoren wij daarbij.
Nu zijn we meer dan 5 jaar verder en 5 miskramen verder… Dit klopt procentueel gezien helemaal niet meer en we weten dat we inmiddels een uitzonderlijke ‘casus’ op medisch gebied zijn. ‘Onze grootste liefde’ stelt ons geduld erg op de proef. Vanwege mijn leeftijd, toen 36 en inmiddels 41 jaar, kwamen we al vrij snel in het medische traject terecht. Er is niets met u beiden aan de hand, er zijn dan ook geen oorzaken te vinden van de uitblijvende zwangerschap, dus gaan we over op IUI. Negen pogingen in een jaar verder, zonder resultaat, en daarna zijn we over gegaan op IVF.
Ons geluk kon niet op toen we zwanger werden van deze eerste IVF poging… Maar anders dan bij de eerste zwangerschap was ik niet meer zo naïef en maakten we ons zorgen. Hele erge zorgen die helaas op waarheid berustten en hebben we bij 20 weken zwangerschap afscheid moeten nemen van ‘onze eerste grootste liefde’: Miron.

We waren zo klaar om onze grootste liefde te mogen omarmen en al onze liefde te kunnen gaan geven… en Miron zal dan ook voor altijd bij ons zijn. Hij heeft ervoor gezorgd dat wij ons papa en mama voelen… Hoe dan ook en voor altijd…

Geen oorzaak is gevonden en ook niet van de 3 miskramen die hierna nog volgden. In ons hart blijven wij op zoek naar ´onze tweede grootste liefde´. ‘Waarom geven jullie het niet op? Willen jullie nog wel doorgaan?’ zijn zo ongeveer de meest gestelde vragen die we te horen hebben gekregen de afgelopen 2,5 jaar. Opgeven? De zoektocht naar onze grootste liefde? Onze grootste wens…? Ergens in het hier, in het daar… of waar dan ook… is een kindje dat wacht op ons. Ik weet het zeker… Ergens is een ziel die wacht tot wij zijn/haar papa of mama mogen worden. En een kind geef je toch niet op? Je zegt toch niet, wacht jij maar.. maar wij geven het op…
Nee, opgeven is geen optie!
Inmiddels weten we dat de kans op een gezonde zwangerschap alleen nog maar te realiseren is met gedoneerde eicellen. Maar wij geven niet op! Via deze weg hopen wij iemand te vinden die met ons meeleeft en ons de kans wil geven papa en mama te worden door haar eicellen aan ons te doneren.... Papa en mama hopen we te worden en daar gaan we voor!
sharondebont * hotmail.com

Stel gezocht

Monique Scholma

2017-08-03
Hoi

Ik ben Monique, ik ben 29 jaar en ik zou graag eicel donor willen worden voor een stel , ik ben van gemixte afkomst: Nederlands , Pools, Indisch, mijn hobby's zijn : sporten , socializen, tekenen, fotograferen , als u meer wilt weten , stuur dan een bericht .


G E Z O C H T eiceldonor

Marieke en Arnoud

2017-07-30
Beste lezers,

Na 4 jaar proberen zwanger te worden en de afgelopen 2 jaar bezig te zijn geweest met ICSI, is er helaas voor ons slecht nieuws gekomen. Ik (Marieke), heb te horen gekregen dat ik te ver in de overgang zit. 27 jaar, en in de overgang. Hoe onwerkelijk klinkt dat...
Hierdoor is er ook besloten om te stoppen met alle hormoonbehandelingen. Het heeft helaas geen zin. Ik kan geen eicellen ontwikkelen. Tijdens het gesprek met de verpleegkundige stelde zij ons voor om te kijken naar eiceldonatie. In eerste instantie moest ik er niks van weten omdat het slechte nieuws nog veelte vers was, maar nu wij een aantal maandjes verder zijn en ik ook in gesprek ben geweest met een POH-GGZ hebben wij dan toch besloten om ons hier voor aan te melden. Ik kan dus zelf geen kinderen krijgen omdat ik geen eicellen aanmaak. Wel zou ik dus zwanger kunnen worden van een eiceldonatie. Helaas hebben wij geen vrienden of familie die ons deze wens zou kunnen vervullen en de wachttijd voor het ziekenhuis is gemiddeld 3 jaren lang. Wij hopen dan ook dat dit berichtje geplaatst mag worden en dat ons het geluk zal treffen naar iemand die ons daarbij zou willen helpen...