Over mRNA-vaccins, vruchtbaarheid en zwangerschap

Geschreven door Mathijs Binkhorst, kinderarts-neonatoloog, Radboudumc, Nijmegen

Gepubliceerd op 26 november 2021

Laten we met de conclusie beginnen: er zijn op grond van vele onderzoeken en praktijkgegevens géén aanwijzingen dat mRNA-vaccins noemenswaardige problemen veroorzaken m.b.t. de vruchtbaarheid en zwangerschapsuitkomsten.

In de sociale media en op straat wordt nog regelmatig het geluid gehoord dat coronavaccins tot onvruchtbaarheid zouden leiden of dat ze allerlei zwangerschapscomplicaties op zouden leveren. In het korte, onderstaande overzicht, dat onderbouwd wordt door talloze wetenschappelijke bronnen, wordt duidelijk dat dergelijke beweringen ongefundeerd zijn. De keuze om jezelf te laten vaccineren of daarvan af te zien is uiteraard vrijwillig. Deze keuze dient o.b.v. adequate voorlichting tot stand te komen. Het zou evenwel wrang zijn als tienermeiden en jonge vrouwen door onjuiste uitlatingen op onterechte gronden van vaccinatie af zouden zien. Te meer, omdat zij nog véél minder te duchten hebben dan jongens van wat nog de meest opvallende bijwerking van mRNA-vaccins lijkt te zijn, namelijk het redelijk zeldzaam optreden van peri/myocarditis. Met deze bijdrage wil ik laten zien, dat vrees voor onvruchtbaarheid als gevolg van mRNA-vaccins onterecht is.

De argumenten

Menstruatieklachten kunnen optreden na mRNA-vaccinatie. Deze zijn doorgaans van korte duur, d.w.z. ze duren meestal één tot twee cycli. Deze klachten kunnen vervelend zijn, maar worden verder als ongevaarlijk beschouwd. Tijdelijke onregelmatigheden in de menstruatie treden vaker op na vaccinaties (bijv. ook na het HPV-vaccin tegen baarmoederhalskanker) en komen ook voor t.g.v. stress, leefstijlveranderingen en bij (virale) infecties, zoals Covid-19.

https://www.bmj.com/content/374/bmj.n2211

https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2021.10.11.21264863v1.full.pdf

Onderzoeken met proefdieren – de zogenaamde DART-studies – hebben uitgewezen dat de mRNA-vaccins (van zowel Pfizer als Moderna) niet leiden tot zogeheten reproductieve toxiciteit (= vruchtbaarheidsproblematiek). In tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt, hebben deze proefdieronderzoeken wel degelijk plaatsgevonden.

https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/1471-0528.16973

https://www.nature.com/articles/s41577-021-00525-y

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8163337/

https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fcimb.2021.735394/full

Ook bij mensen zelf zijn er géén aanwijzingen voor vruchtbaarheidsproblematiek door toedoen van mRNA-vaccins. In klinische onderzoeken kwamen (ongeplande) zwangerschappen even vaak voor bij gevaccineerde als ongevaccineerde vrouwen. Voorts waren er bij IVF-behandelingen geen verschillen in de hoeveelheid tot stand gebrachte zwangerschappen onder gevaccineerde en ongevaccineerde vrouwen. Er zijn bij onderzoek in knaagdieren weliswaar zéér kleine hoeveelheden van het mRNA-vaccin teruggevonden in de eierstokken. Dat betrof overigens niet de door sommigen als ’toxisch’ weggezette Spike eiwitten, maar voornamelijk de vetbolletjes van het ‘jasje’ waarin het mRNA van de vaccins verpakt zit. In klinisch onderzoek bij mensen werden er echter geen problemen in de eierstokken of eicellen aangetroffen na mRNA-vaccinatie.

https://www.bmj.com/content/374/bmj.n2211

https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2021.04.09.21255195v1

https://rbej.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12958-021-00757-6

https://www.gavi.org/vaccineswork/do-covid-19-vaccines-affect-menstruation-and-fertility

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2666334121000684

https://byrambridle.com/

De spermakwaliteit van mannen was niet afwijkend na mRNA-vaccinatie; sterker nog, die kwaliteit leek juist beter te zijn na toediening van de vaccins.

https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2781360

mRNA-vaccins zijn niet schadelijk voor de moederkoek. Er is ooit beweerd dat er veel moleculaire gelijkenis zou zijn tussen het uitsteeksel (Spike eiwit) op het coronavirus en het syncytine-1 eiwit in de moederkoek. Door vaccinatie opgewekte antistoffen zouden dan bij wijze van kruisreactie de moederkoek aanvallen. Bij nader inzien is die gelijkenis eigenlijk minimaal. Recent onderzoek heeft bovendien laten zien dat er géén antistoffen tegen syncytine-1 (het moederkoek bestanddeel) worden gevormd na vaccinatie.

https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2021.05.23.21257686v1.full.pdf

Het mRNA uit de vaccins passeert de moederkoek naar alle waarschijnlijkheid niet en gaat ook niet over in de moedermelk. De door vaccinatie aangemaakte antistoffen komen daarentegen wel bij de foetus/baby terecht.

https://www.ajog.org/article/S0002-9378(21)00187-3/

https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2780202

COVID vaccines are safe during pregnancy – but catching the virus isn’t

https://fullfact.org/pregnant-then-screwed/vaccines-crossing-placenta/

Er zijn behoorlijk veel aanwijzingen, dat zwangerschapsuitkomsten na mRNA-vaccinatie niet afwijkend zijn; actuele en tamelijk uitgebreide gegevens laten geen verhoogd risico op miskramen na vaccinatie in de zwangerschap zien.

https://www.nejm.org/doi/pdf/10.1056/NEJMoa2104983

https://www.nature.com/articles/s41577-021-00525-y.pdf

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMc2114466

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMc2113891

https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2784193

https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ijgo.14008

https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/1471-0528.16973

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34534497/

https://www.nature.com/articles/s41577-021-00525-y

https://fullfact.org/health/expose-miscarriage-nejm/

Co-author of paper claiming COVID-19 vaccines linked to miscarriage says he’s retracting it

Het laatste geluid van Steve Kirsch over een mogelijk sterke toename van pasgeborenen met hartafwijkingen, die volgens hem in verband zouden staan met coronavaccinatie tijdens de zwangerschap, is een totáál ongefundeerd gerucht. Er zijn géén gegevens die dit gerucht ondersteunen; in mijn eigen en omliggende ziekenhuizen is een dergelijke trend geenszins te bespeuren. 

Ook de vergelijking tussen mRNA-vaccins en bijvoorbeeld het beruchte di-ethylstilbestrol (DES) – waarvan duidelijk negatieve effecten zijn beschreven bij het nageslacht van moeders, die dit middel halverwege de vorige eeuw hebben gebruikt tijdens hun zwangerschap – is niet reëel. mRNA-vaccins zijn van tevoren in dierproeven getest; voor zover te achterhalen valt, was dit niet echt het geval bij DES. Zoals gezegd, passeert mRNA de moederkoek naar alle waarschijnlijkheid niet; DES doet dat wel en bereikt dus wel de ongeboren baby. Bovendien dient men zich te realiseren dat de toxiciteit (giftigheid/schadelijkheid) van middelen als DES doorgaans dosis-afhankelijk is. Met andere woorden, hoe meer en vaker men eraan blootgesteld wordt, des te groter het risico op bijwerkingen/schade. Vrouwen kregen destijds langdurig DES toegediend, niet zelden de hele zwangerschap lang en in steeds hogere doses. Dat is heel wat anders dan de een- of tweemalige toediening van de mRNA-vaccins.

Tenslotte: waar er geen gegronde redenen zijn om aan te nemen dat mRNA-vaccins voor afwijkende zwangerschapsuitkomsten zorgen, zijn er wel evident aanwijzingen dat Covid-19 tijdens de zwangerschap gepaard gaat met een toegenomen risico op zwangerschapscomplicaties en (daardoor) vroeggeboorte.

https://jamanetwork.com/journals/jamapediatrics/fullarticle/2779182

https://obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/uog.23619

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34534497/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34302772/

Hopelijk draagt dit overzicht bij aan de informatievoorziening voor jonge vrouwen, die nog voor de keuze staan om zich al dan niet te laten vaccineren, en brengt het tevens geruststelling teweeg bij degenen, die zich reeds hebben laten inenten.