Een verpletterend bericht: IVF is je enige kans op een kindje. Toen ik dat te horen kreeg, wilde ik dolgraag weten hoe andere mensen hiermee omgaan. Tegelijkertijd schrok ik terug voor ‘lotgenotencontact’. Dat woord alleen al, ik weet het niet, maar het bekt niet lekker.
Het beeld dat opkomt: lotgenoten = lijden = slachtoffers. En zet een groepje slachtoffers bij elkaar, wat heb je dan: een groepje zielige klagers.
Komt dat overeen met de werkelijkheid? Nee!
Lotgenoten, zo weet ik nu, begrijpen je met een half woord, maken dezelfde dingen mee, ze zijn er in alle soorten en verschillende fasen.
Natuurlijk zijn er mensen die zich de slachtofferrol aanmeten, al dan niet tijdelijk. Maar ik heb inmiddels zoveel krachtige mensen gezien, die zich erdoorheen slaan en er uiteindelijk vaak sterker uitkomen!
Wat maakt het eigenlijk uit dat het woord lotgenoten niet lekker klinkt? Het omschrijft precies wat het is. Dat de vervulling van je kinderwens niet vanzelfsprekend is, kan niemand iets aan doen; Dus zie het als een wrede speling van het lot. En dat je contact met anderen zoekt die hetzelfde meemaken, helpt om je daarin minder eenzaam te voelen. Lotgenoten kunnen elkaar ook heel goed verder helpen!
De laatste tijd kom ik hier ook regelmatig de term ‘peer support‘ tegen, gebruikt op dezelfde manier als lotgenotencontact. Peer is het Engelse woord voor gelijke. En support, dat is wel duidelijk. De steun van een gelijke.
De peer doet mij opeens denken aan laaghangend fruit. Iets wat makkelijk te bereiken is. Plukken dus!
Lotgenoten – of moet ik het voortaan peers noemen? – kunnen je écht een stapje verder helpen in het omgaan met vruchtbaarheidsproblemen.
