Week van de Vruchtbaarheid.
Wat nou week van… Voor vele mensen met vruchtbaarheidsproblemen is het eerder maanden, jaren of zelfs het leven van de ONvruchtbaarheid.
Gelukkig kan er door de wetenschap veel. Wij hebben geluk gehad en zijn met behulp van ICSI ouders geworden. Het gesprek over mijn zaad, of ja, het zielige hoopje waar amper beweging in zit, zal ik echter nooit van mijn leven vergeten.
Nog steeds kijk ik wel eens naar beneden met het idee “wat hang jij daar nou, nietsnut”.
Inmiddels ken ik een paar lotgenoten, sommigen hebben kinderen, maar anderen niet. Ik vind het bewonderenswaardig hoe ongewenst kinderloze mannen met dit probleem om zijn gegaan. Want geloof me, wij mannen zijn niet alleen de stoere, goedgevormde, Coca-Cola Light drinkende goden. Nee, ook mannen zijn van vlees en bloed, met emoties, etc. Alleen zijn we er nogal slecht in hoe daar mee om te gaan.
Gelukkig heb ik een heel begripvolle partner, die me heeft geleerd dat ik moet praten over dingen die me dwars zitten. Daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor. Wat ook helpt, is contact met eerder genoemde lotgenoten via Freya. Het is een verademing als je bevestigd krijgt dat je niet alleen bent. Wanneer je elkaars verhaal herkent en wanneer je merkt dat er anderen naar je luisteren die precies weten hoe je je voelt.
Wat zou het goed zijn als dit meer onder de aandacht komt zodat nog meer mannen durven te praten over hun vruchtbaarheidsproblemen. Je voelt ‘m al aankomen hè: dat is precies de bedoeling van de Week van de Vruchtbaarheid dit jaar.
Dus, kom op mannen, lucht je hart eens. Het is nog gezellig ook!
J.
