Assisted hatching bestaat al heel lang (eind jaren ’80) en wordt naar schatting wereldwijd heel veel toegepast. En toch is nog steeds onbekend, ook in grote studies waarin het aanwezige wetenschappelijk bewijs is verzameld (systematische reviews), of assisted hatching wel werkt.
Wat is assisted hatching?
Het idee achter de techniek van assisted hatching is dat sommige embryo’s, door allerlei oorzaken, een harder schilletje hebben. Het embryo komt hierdoor moeilijker uit de schil (“hatchen”) zodat innesteling niet op het meest optimale moment kan gebeuren. Door met bijvoorbeeld een laser een gaatje te maken in de schil of de schil dunner te maken, zou het embryo wel op het optimale moment hatchen en innestelen.
De studie naar assisted hatching
Vanuit Isala in Zwolle en in samenwerking met 4 andere vergunninghoudende IVF-centra in Nederland is er een wetenschappelijke studie gedaan naar het effect van assisted hatching op de kans op het krijgen van een levendgeboren kind. Omdat uit de systematische reviews blijkt dat met name vrouwen/paren met een slechte prognose, zoals herhaald implantatiefalen, baat zouden kunnen hebben, is het onderzoek bij deze groep uitgevoerd. Bijna 600 vrouwen/paren hebben meegewerkt aan het onderzoek. Loting bepaalde of men assisted hatching kreeg of dat men in de controlegroep zat. Niemand wist in welke groep men geloot had, de vrouwen/paren zelf, de behandelend artsen, ander personeel betrokken bij de behandeling en zelfs de statisticus die de analyses deed, waren geblindeerd. Alleen het laboratoriumpersoneel dat assisted hatching moest uitvoeren kon, uiteraard, zien in welke groep men geloot had.
De resultaten uit de studie
Uit de resultaten blijkt dat er geen bewijs is dat assisted hatching de kans op een levendgeboren kind verhoogt. Evenmin kan uitgesloten worden dat assisted hatching de kans op een levendgeboren kind verlaagt. En dat geldt ook voor de andere uitkomstmaten, er worden geen verschillen gevonden in de kansen op een zwangerschap of een doorgaande zwangerschap tussen de assisted hatching groep en de controlegroep. Het maakt hierbij ook niet uit of gekeken wordt per gestarte cyclus, per punctie of per embryotransfer. Leeftijd en het aantal mislukte plaatsingen hebben evenmin invloed op de uitkomsten na assisted hatching.
Conclusie
De studie concludeert dan ook dat er geen bewijs is dat assisted hatching iets toevoegt aan de behandeling en dat ook niet kan worden uitgesloten dat assisted hatching schadelijk is.
Wij adviseren zorgverleners dan ook dat als men toch assisted hatching wil aanbieden, vrouwen/paren over het volgende voorgelicht moeten worden:
- er is geen bewijs dat assisted hatching de kans op een levendgeboren kind verhoogt
- er is ook geen bewijs dat assisted hatching de kans op een kind niet verlaagt
- als assisted hatching aangeboden wordt, zou er geen geld voor gevraagd mogen worden en bij voorkeur wordt het alleen aangeboden in het kader van wetenschappelijk onderzoek.
Bekijk hier de wetenschappelijke publicatie van dit onderzoek
Tekst: Max H.J.M. Curfs
