Door Tanja Schoep
Tanja Schoep (1982) woont samen met haar partner in het Groningse Haren. Na jarenlang geworsteld te hebben met de wens om een kindje te krijgen, beschouwt ze zichzelf inmiddels als definitief kinderloos. Ze is bezig haar weg daarmee te vinden. Via haar blogs probeert ze eerlijke en verbindende verhalen te delen, zowel over kinderloos zijn als andere thema’s.
Als coach en geestelijke begeleider begeleidt ze mensen bij kleine en grote worstelingen in en met het leven. Weet je welkom als je wilt reageren op haar blogs, dit kan via mail.
Mag december ook gewoon zichzelf zijn?!?
Wat een heerlijke feestmaand toch, december!! Zo’n ontzettend knusse maand. Ja, wel een beetje druk met al die afspraken, dat wel. decemberdrukte. Met sinterklaasfeest, surprises en cadeautjes. Met blije, dankbare kinderen die hun schoentje zetten. Decemberborrels met vrienden of collega’s. Leuk, even een hapje en een drankje. En natuurlijk die gezellige kerstdagen! Met zijn allen spelletjes doen en lekker lang tafelen. Aan een grote, fraai gedekte tafel. Kaarsjes aan. Zo fijn om bij elkaar te zijn!
Meer last van decemberdruk dan van decemberdrukte
Goed. Ja, dat zou kunnen. Het bovenstaande beeld is weliswaar populair, maar voor vrijwel niemand de (volledige) realiteit. December kan ook heel anders zijn. Een confronterende maand. Een confrontatie met wat er niet is, of wat er niet meer is. Ik heb zelf dan ook meer last van decemberdruk dan van decemberdrukte. Ik bedoel de druk om er iets positiefs van te maken, die decembermaand. Het gevoel dat deze maand een gezellige, sociale belevenis zou moeten zijn. Terwijl ik december niet altijd zo feestelijk vind. Zo merkte ik bijvoorbeeld dat een gezellig sinterklaas-tafereel met allemaal papa’s en mama’s met kindjes met kleurige pieten-outfits hier in het dorp voor mij vooral trigger was om verdriet te voelen dat dát niet mijn leven is. Of dat een deel van mij het pijnlijk vind als ik mezelf tegen collega’s hoor zeggen: “Nee, ik doe niks met Sinterklaas.”
Contrast
Ik weet dat ik niet de enige ben die december niet per se fantastisch vind. Voor veel mensen is december in zekere zin een lastige maand. In mijn gesprekken als geestelijk begeleider vertrouwen veel mensen me hun rauwe ervaring toe. December kan, met al zijn ‘feestdagen’, veel oproepen. Vanwege het contrast met de verwachte feestelijkheid. Vanwege het contrast met hoe het eerder of vroeger was, of het contrast met hoe je zou willen dat het was. Verdriet om verloren familieleden, liefdes die er niet meer zijn. Pijn vanwege een gebroken gezin, gescheiden zijn om wat voor reden dan ook. Tranen om niet-geboren kinderen. Een overleden huisdier. Frustratie vanwege moeizame dynamieken tijdens het kerstdiner. Financiële stress vanwege het prijskaartje dat aan alle gezelligheid hangt. Of pijn in het hart vanwege het vele geweld en liefdeloosheid in de wereld. Het kan echt allerlei verschijningsvormen hebben.
Het eerlijke verhaal
Waar het mij om gaat is; Als je aangesproken voelt – je bent niet de enige! Er zijn zó veel meer mensen die december niet puur feestelijk vinden. Dat te realiseren kan al verzachtend werken. Het eerlijke verhaal vervolgens ook uitspreken naar elkaar biedt een heel gezond tegenwicht tegen eventuele decemberdruk.
Dus wees vooral oprecht benieuwd naar elkaar: Hoe is december voor jou? En geef daadwerkelijk ruimte voor een eerlijk antwoord. Laat december gewoon zijn zoals ie is. En dat kan – in tegenstelling tot die romantische kerstfilms of de gemiddelde supermarktreclame – ook gelaagd, ingewikkeld of tegenstrijdig zijn.
Voor wie wil, laat het me weten via een mailtje. En het antwoord mag uiteraard, maar hoeft niet gezellig te zijn. Gewoon zoals het voor jou is. Of deel dit bericht met iemand die wellicht ook wel decemberdruk ervaart.
Via mijn blogs deel ik af en toe wat van mijn verwondering over werk en leven, en mijn persoonlijke gedoetjes. Meestal gelardeerd met unieke tips, speciaal voor jou!! 😉
Meer blogs volgen. Heel leuk als je reageert!
