Door Eveline Broekhuizen
Ik loop door de supermarkt en wil net het gangpad met tampons in wandelen, als ik daar een kennis zie staan. Dus ik besluit om te draaien. Want ik heb geen zin in een gesprekje over koetjes en kalfjes. Al helemaal niet naast maandverband, inlegkruisjes en tampons.
De afgelopen vier jaar heb ik me telkens als ik tampons kocht afgevraagd: zou dit voorlopig de laatste keer zijn dat ik ze nodig heb? En telkens moest ik terug naar de supermarkt voor nieuwe…
Ik loop een willekeurige andere route door de Appie en gooi chocolade, chips en koekjes in mijn kar.
Terug bij het schap voor vrouwelijke ongemakken besluit ik drie maxi-packs met tweeëndertig stuks te kopen. Dan heb ik er voorlopig even genoeg, want ik heb er nog steeds even genoeg van. Liever een duidelijke nee dan sukkelen tussen hoop en vrees. De druk van telkens maar weer hopen is van mijn schouders gevallen. Wat overblijft, is leegte.
In coronatijd hebben de meeste mensen moeten leren leven met leegte, besef ik terwijl ik met mijn winkelwagen door een leeg gangpad loop. In eerste instantie was het een verademing dat sociale afspraken zoals de verplichte verjaardagen wegvielen. Ook ik vond het heerlijk om het vaste stramien van twee avonden in de week sporten en één avond yoga los te laten. Om even niets te moeten.
Maar op een gegeven moment begonnen mensen die leegte lastig te vinden. Voelden zich ongemakkelijk bij een onbekende toekomst, wilden ze antwoorden, oplossingen, een stappenplan voor alle mogelijke scenario’s.
Het duurde niet lang tot we allerlei manieren zochten om de leegte op te vullen. Ondernemers gaven gratis webinars, gezinnen trokken het bos in voor lange wandelingen, vrienden organiseerden een online pubquiz.
Terwijl het interessant kan zijn om die leegte er te laten zijn. Ook al voelt het ongemakkelijk.
Ik heb niets om te duiden: hier ligt het aan waardoor ik nog niet zwanger ben geworden. Geen diagnose om tegen te vechten of waar ik mee kan leren omgaan. Geen verlies waar ik om kan rouwen. Daar ligt voor mij de uitdaging. Om dat onzichtbare verdriet serieus te nemen. Om het niet-weten te omarmen. Om die leegte de ruimte te geven.
Want die leegte hoeft niet direct opgevuld te worden. Zonder de natuurlijke zingeving van het opvoeden van kinderen hoef je niet gelijk naar een andere invulling te zoeken. Zullen we ophouden met vrouwen in twee groepen in te delen: met en zonder kind? Alsof je zonder kinderen ineens verplicht bent om een geweldig grootse ambitie te hebben. En alsof een moeder geen andere levensmissie heeft dan het opvoeden van haar kinderen. Die goede juf en gedreven arts kunnen toch net zo goed moeder zijn? En ik voel mijn zielsmissie sowieso, of ik nu moeder word of niet.
Ik hoef geen ‘vol’ leven te leiden om volledig vrouw te zijn.
Ik ben vrouw. En die leegte is er. Die leegte mag er zijn. Hoe ongemakkelijk en pijnlijk dat ook voelt.
Boeklancering
Bovenstaande is een fragment uit het boek Zonder Verwachting van Eveline Broekhuizen. Het boek wordt in de Week van de Vruchtbaarheid op 9 november gelanceerd. Vanaf 10 november 2023 verkrijgbaar.
‘Wil je kinderen?’
Evelines antwoord op die vraag is tot haar 26ste steevast ‘nee’. Tot het leven een ruk aan het stuur geeft. Letterlijk. Na een auto-ongeluk wordt haar verlangen naar een kind geboren. Vier jaar later besluiten Eveline en haar vriend Marcel ‘aan kinderen te beginnen’, maar dat blijkt niet vanzelf te gaan.
Maanden van hoop en teleurstellingen stapelen zich op en groeien uit tot jaren. De vraag ‘wil je kinderen’ wordt steeds pijnlijker.
De meeste waargebeurde verhalen over een kinderwens worden na afloop geschreven: als de auteur zwanger is geworden of als ze definitief kinderloos is. Eveline vertelt haar verhaal terwijl ze nog onderweg is, voordat alle vragen zijn beantwoord. Puur, kwetsbaar en persoonlijk.
“Met dit boek wil ik het taboe rond de kinderwens doorbreken. Iedereen heeft hier namelijk een verhaal over, ongeacht of je kinderen hebt of wilt. Ik geloof dat het belangrijk is om dit verhaal en alle gevoelens die erbij horen te omarmen. Ik schrijf hier zo open en eerlijk mogelijk over, zodat ook mensen die iemand kennen in een fertiliteitstraject een idee krijgen wat dit met je doet. Ook is dit boek bedoeld voor vrouwen die geneigd zijn de impact van heftige gebeurtenissen weg te wuiven. Omdat anderen het zwaarder hebben of omdat ze niet zielig gevonden willen worden. Ik wil lezers inspireren om te luisteren naar hun gevoel en hun eigen weg te kiezen.”
Over de auteur:
Eveline Broekhuizen (Hoorn, 1983) woont samen met haar vriend Marcel en twee katten in een wit huisje in de polder van Wieringerwaard. Als schrijfcoach begeleidt ze ondernemers en ervaringsdeskundigen met het schrijven van hun boek over persoonlijke ontwikkeling. Zonder verwachting is haar eerste boek.
