We hadden hoop, het voelde goed

Daar zit ik dan, in mijn tuin met vrolijke en kleurrijke bloemen.
De kleuren van de bloemen zijn het tegenovergestelde van mijn gemoedstoestand op dit moment.
Het zonnetje schijnt in mijn gezicht.
Genieten kan ik hiervan niet.
Vandaag weer een test gedaan, die ik als een routine elke maand weer uitvoer.
We hadden hoop gehad, het voelde goed.
Maar dit zeggen we elke maand tegen elkaar.
Mensen om ons heen gaan in een stroomversnelling, wij blijven staan.
Verbaasd vragen ze waarom wij geen wonder op de wereld hebben gezet.
Moe van het uitleggen vertellen we dat ons wonder zich nog wel meldt op een dag.
Ik kijk naar mijn man op de stoel naast me.
Hij is stil en teleurgesteld.
Ik zie hem naar binnen lopen en terugkomen met een fles wijn en twee glazen.
‘Proost schat, op ons’.
Wat ben ik toch blij dat wij zo sterk blijven staan, wat ben ik simpelweg gelukkig met ons.

Geef een reactie