De impact van vruchtbaarheidsproblemen is allesomvattend. Er is geen enkel onderdeel in je leven dat niet geraakt wordt als je eenmaal de wereld van vruchtbaarheidsproblemen binnen stapt.
Ik had het in mijn omgeving al van dichtbij meegemaakt. Dus ik dacht dat ik wel een idee had van wat ik kon verwachten. In dat verhaal liep het ook nog eens heel goed af, dus dat stemde ons hoopvol.
Vruchtbaarheidsonderzoek had immers al uitgewezen dat er met ons beiden niks mis is.
Na twee volledige IVF-trajecten, een escape-IUI en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap – gevolgd door een spoedoperatie waarin een eileider samen met het vruchtje werd verwijderd – blijkt het toch niet zo simpel te zijn. We staan nog steeds met lege handen…
Je relatie verandert, of je nu wilt of niet. Volgespoten met hormonen ben je niet altijd de gezelligste thuis. Gedurende het tweede traject heb ik ongeveer vijf weken non-stop gehuild. Geloof me, daar wordt je man echt wel wanhopig van. Ook de intimiteit is niet altijd meer zo spontaan als dat het was, want ‘Sorry schat maar nu moet het echt, want wie weet lukt het nu wel!’
Dit traject draait voornamelijk om mij, lichamelijk gezien onderga ik alles. Maar ook voor de man is dit ontzettend zwaar. Hij staat erbij en kijkt ernaar, hoe machteloos voel je je dan!
Godzijdank staan wij er samen nog steeds heel sterk in, we doen dit echt samen. Maar hoeveel stellen raken elkaar kwijt in dit traject…?
Vriendinnen die kinderen hebben of zwanger raken, maakt sommige vriendschappen lastig. Je gunt het ze, maar je gunt het jezelf nog meer!
Kinderverjaardagen, ga er maar keer op keer tussen staan als jij de enige bent zonder kinderen. Een babyshower net na een mislukte terugplaatsing.
Afspraken of feestjes afzeggen omdat je naar het ziekenhuis moet of je niet oké voelt.
De opmerking, ‘Je moet het loslaten!’ of het verhaal van de buurvrouw en daar het nichtje van die op vakantie ging en spontaan zwanger terugkwam, na jarenlang proberen.
Als het zo simpel was, dan hadden ze in de fertiliteitsklinieken geen werk meer.
Werken is niet altijd een pretje als je emoties alle kanten op gaan of je doodmoe bent onder invloed van hormonen. Ik werk ook nog eens in de kinderopvang. Het is meer dan eens gebeurd dat ik een baby de fles zat te geven op de groep, terwijl ik net ongesteld was geworden na een behandeling. Jankend.
En dan al die afspraken in het ziekenhuis onder werktijd. Probeer maar eens zonder stress vervanging te regelen terwijl er al een personeelstekort is.
De stress – had ik al verteld dat je dat beter kunt vermijden als je zwanger wil raken?
En een wijntje drinken, moet ik dat wel doen? Alcoholgebruik is niet goed als je zwanger wilt worden. Koffie kan eigenlijk ook niet meer, ook dat blijkt niet goed.
Eten, misschien moet ik daar nog eens kritisch naar kijken want daar heb ik ook weleens iets over gelezen. Je gaat in dit traject alles met andere ogen bekijken.
Onze familie leeft erg met ons mee. Maar ook zij hebben verdriet. Mijn moeder en stiefvader willen graag opa en oma worden. Helaas zien zij steeds hun dochter zich door dit traject heen worstelen en verdriet hebben. Mijn schoonouders zijn iedere poging weer hoopvol. Ook bij hen doet iedere teleurstelling pijn. Niet alleen op ons heeft het impact maar op onze hele familie.
Mijn lichaam is veranderd, ik ben kilo’s aangekomen en heb littekens op mijn buik van de operatie. Mentaal gezien zit ik er regelmatig doorheen. Tranen zitten non-stop hoog, ik kan overal om janken.
Iedere ronde moet je jezelf oppeppen om weer hoop te krijgen want positiviteit is goed.
Maar niet té positief worden, want als het niet lukt doet het weer zo’n pijn.
Dit hele proces is zo zwaar omdat je niet weet of het ooit gaat lukken!
We gaan nu voor ronde drie, begin volgend jaar gaan we naar Gent. Nog één poging om die grote wens in vervulling te laten gaan. We hopen dat nooit dat moment komt dat we moeten zeggen ‘Wij worden nooit papa en mama’. De gedachte aan dat moment alleen al…
Ondertussen probeer je door te werken, door te leven en door te gaan alsof er niks aan de hand is en er niks veranderd is. Want het leven om je heen gaat gewoon door.
Maar het fertiliteitstraject heeft op ieder onderdeel van je leven impact!
Tamara Bos – Engelen
Dit blog verschijnt in het kader van de Week van de Vruchtbaarheid 2022.
Het thema van deze week is DE IMPACT VAN VRUCHTBAARHEIDSPROBLEMEN
Volg ons op Facebook en Instagram voor updates over de Week van de Vruchtbaarheid.
Wil je meer lezen?
Onze tips:
- Freya beheert diverse besloten Facebook-groepen. Meld je aan bij de groep die past bij jouw situatie
- Praat erover met anderen! In onze agenda vind je het meest actuele aanbod (waaronder veel online Zoom-sessies!)
- Op 11 november 2022, start weer de e-training Zorg voor Jezelf! Geef jezelf op en leer in 6 weken tijd wat liever voor jezelf te zijn <3
