“Ik weet zeker dat het bij jullie gaat lukken!”

Mensen uit mijn omgeving weten het zeker: bij ons gaat het lukken. Wij gaan dat zo gewenste kindje krijgen. Ze zeggen het om ons op te beuren. Ik waardeer het gebaar, maar ik kan er niets mee. Het gaat voorbij aan mijn allesoverheersende angst dat onze kinderwens onvervuld blijft.

Ik ben geen geboren optimist. Ik zie mezelf eerder als een realist. Met iedere behandeling die ‘vruchteloos’ eindigt, nemen onze kansen af. Hopen op dat tweede streepje durf ik bijna niet meer, laat staan dat ik durf te hopen op een kindje in de wieg. Iedere keer als een buitenstaander zegt dat het ‘zeker weten goed komt’, krimp ik ineen. Blijkbaar is de norm dat je positief bent en vertrouwen hebt. Hun optimisme snoert mij de mond.

Niemand geeft mij de garantie dat het gaat lukken. De verhalen met happy end hoor je misschien vaker, maar mensen die met lege handen achterblijven zijn er net zo goed. En wat nou als wij bij die groep horen? Dát is mijn angst. Graag wil ik praten over mijn ergste nachtmerrie, de kinderkamer die leeg blijft. Ik vraag niet om advies, maar om een schouder. Ik wil mijn doemscenario’s kunnen uitspreken zonder opbeurende antwoorden te krijgen. Een luisterend oor, meer vraag ik niet…

Simone

3 gedachten over ““Ik weet zeker dat het bij jullie gaat lukken!”

  1. Ik begrijp waar je over praat.
    Zoveel mensen die, zodra ze het horen roepen:,,Het komt wel goed!”
    In mijn hoofd schreeuw ik terug naar ze.,,Hoezo het komt wel goed, kan je in de toekomst kijken dan?”
    Ze bedoelen het goed, maar je wilt ook je ei kwijt en je mentaal voorbereiden voor als het niet goed komt. Want die kans bestaat nog steeds. Natuurlijk heb je hoop op dat het kleine wonder toch zal plaats vinden. Maar de realiteit blijft dat het kleine wonder je nooit in je schoot geworpen zal worden.

Geef een reactie