Meer aandacht voor miskramen is hard nodig

Als je een miskraam krijgt, heb je vaak geen idee wat je precies te wachten staat. Dat komt onder andere omdat er (te) weinig over miskramen wordt gesproken. Meer openheid kan helpen dit verdrietige eind van een zwangerschap door te komen.

Illustratie Studio Elja
Illustratie: Studio Elja

Verdrietig genoeg kan ook een zwangerschap die is ontstaan na een vruchtbaarheidsbehandeling vroegtijdig eindigen. Gebeurt dit in de eerste 16 weken van de zwangerschap dan spreekt men van een miskraam. Na de 16e zwangerschapsweek wordt het zwangerschapsverlies genoemd. Van alle vastgestelde (spontane en medisch ontstane) zwangerschappen loopt gemiddeld 15% uit op een miskraam. Bij IVF eindigt gemiddeld 15 tot 25% van de zwangerschappen in een spontane miskraam. Voor een deel is hierbij alleen sprake van een positieve zwangerschapstest en wordt nooit hartactie op de echo gezien.

Journalist Anouk Kemper (31) kreeg begin dit jaar een miskraam. Daar hoor ik niet over te praten, dacht ze. En meteen daarna: onzin, het overkomt zó veel vrouwen: laten we het er gewoon over hebben. Maar zo gewoon blijkt dat niet. Ze schreef er een openhartig artikel in Vrij Nederland over.

Wil je meer lezen?

Geef een reactie