Dit raakt mij diep, als Freya-vertegenwoordiger én als mens

Beeld: Martine van der Voort

Het nieuws van de procedurefout waarbij mogelijk zaadcellen zijn verwisseld in het fertiliteitslaboratorium van UCMU raakt ons binnen Freya allemaal diep. Als vereniging voor, maar ook dóór lotgenoten, is ieder van ons zich bewust van de impact van het nieuws voor de getroffen paren. Wat een onzekerheid, wat een angst, wat een onmogelijke keuzes die gemaakt moeten worden. Ons optreden naar buiten toe vergt soms een wat ‘zakelijke’ houding. Maar dat neemt niet weg dat we bovenal mens zijn in dit nieuws en dat we oprecht geraakt zijn door dit bericht. Marjolein, onze medewerker communicatie, schreef deze blog, recht uit haar hart.

27 december 2017, 17.01 uur. Een pushbericht van de NOS trekt mijn aandacht:

“UMC Utrecht vermengde mogelijk zaadcellen in ivf-laboratorium”

Ik ben in shock. Mijn gedachten buitelen over elkaar. Hoe kan dit? Wat betekent het voor de paren? Weten zij het zelf al? Wat nu als blijkt dat de wensvader de biologische vader niet is? Of als je de biologische vader bent van een kindje, maar dit kindje niet bij je partner is geboren?

Stroomversnelling

Ik haal mijn zakelijke mobiel uit mijn tas. Ondanks dat ik bovenal meeleef met de mensen die hier direct bij betrokken zijn, realiseer ik mij wat een dergelijk bericht betekent voor Freya. Meteen begint deze te rinkelen. De media willen weten hoe wij reageren op dit bericht. Eén van mijn eerste acties is bellen met UMCU. Voordat ik anderen te woord kan staan, wil ik uit eerste hand horen wat er is gebeurd. In het lab is niet de juiste procedure gevolgd waardoor mogelijk eicellen bevrucht zijn met het zaad van een ander dan de beoogde vader. De kans op vermenging van zaad wordt klein geacht, maar is niet uit te sluiten. Vervolgens geef ik interviews voor kranten, cameraploegen komen langs, ik hoor via-via dat ik op de radio voorbij kom. Wat een hectiek. En intussen staan mijn gedachten niet stil. Een dergelijk bericht laat je niet onberoerd.

WhatsApp-groep ontploft

De bestuursleden en medewerkers hebben een gezamenlijke WhatsApp-groep. In no-time heb ik 68 ongelezen berichten. Dit nieuws slaat bij iedereen in als een bom. Na de eerste schok, komen de vragen over de toedracht, maar ook over ‘hoe nu verder’. We nemen onze verantwoordelijkheid en zitten bovenop het nieuws. We communiceren met het UMCU, maar ook met de achterban.

“Wij weten hoe het voelt”

Dit is de ondertitel van onze vereniging. En natuurlijk weten we helemaal niet hoe het voelt om het telefoontje te krijgen dat de betrokken paren hebben gekregen op 27 december. Ieder van ons weet wél hoe het is om de kinderwens in handen van medisch specialisten te moeten leggen. Om volledig te moeten vertrouwen op de veiligheid in het ziekenhuis en de kunde van de fertiliteitsspecialisten. Als dat vertrouwen wordt beschaamd, heeft dit een enorme impact. Niet alleen op de mensen die rechtstreeks betrokken zijn. Het roept vragen op, ook bij mensen die elders onder behandeling zijn (geweest).

Paniekreactie voorkomen

Hoe vreselijk de berichtgeving ook is, Freya wil een paniekreactie voorkomen. De fertiliteitszorg in Nederland is van hoog niveau. Het betreft hier een incident dat heeft kunnen plaatsvinden door een procedurefout van één analist. We doen ons best een gebalanceerde reactie uit te dragen: we zijn geschokt en leven mee met de betrokkenen. Maar er is geen reden om de veiligheid van de fertiliteitszorg in Nederland in twijfel te trekken.

De tranen prikken

22.14 uur. Ik beëindig mijn laatste telefoongesprek van deze avond. Als ik ophang, gaat hij niet direct opnieuw, dat is voor het eerst vanavond. Door deze relatieve rust merk ik dat ik sta te trillen. De tranen prikken achter mijn ogen. Dit nieuws moet ik nog even verwerken. Mijn gedachten gaan uit naar de paren die hét telefoontje krijgen. En zoals ik op diverse plaatsen in de media mijn eerdere quote teruglees, ervaar ik het ook echt: dit is het telefoontje dat je niet wilt krijgen…

Marjolein Grömminger

Natuurlijk stopt dit nieuws niet na dinsdagavond 27 december. De dagen die volgen zijn gevuld met gesprekken met patiënten, nog meer (nationale en internationale) pers, vertegenwoordigers van het UMCU en Freya-collega’s. We doen er alles aan om de belangen van onze achterban zorgvuldig te blijven behartigen. Ook nu, júist nu – nu de zorg waarvoor wij ons inzetten, op een negatieve wijze in de belangstelling staat.

Geef een reactie