Reactie Freya op recente discussies rondom behandelen in het buitenland

freya logo

De afgelopen weken was het veelvuldig in het nieuws: mensen die naar het buitenland afreizen voor het ondergaan van fertiliteitsbehandelingen. Met name behandelingen die volgens Nederlandse wetgeving niet toegestaan zijn (zoals anonieme donatie en commercieel draagmoederschap), stonden in de belangstelling. Als vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen voelen we de behoefte om nuance aan te brengen in de berichtgeving en ook het perspectief van de wensouders te verduidelijken.

Impact van onvervulde kinderwens zeer groot

Een onvervulde kinderwens raakt diep. Het verdriet van ongewenste kinderloosheid – hoe onzichtbaar het voor de buitenwereld ook is – is niet zomaar te negeren. De mensen die naar het buitenland gaan voor een vruchtbaarheidsbehandeling hebben doorgaans al een lang en intensief traject in Nederland achter de rug óf komen om uiteenlopende redenen in Nederland niet in aanmerking voor behandeling.

Verwerpelijke praktijken moet een halt worden toegeroepen

De belangstelling in de media gaat voornamelijk uit naar de omstandigheden waaronder eiceldonoren en draagmoeders in het buitenland zich inzetten. Dit is een terecht punt van zorg. Freya onderschrijft dat dit nader onderzoek verdient en dat, waar nodig, ingegrepen wordt zodat eiceldonoren en draagmoeders de zorg en aandacht krijgen waar ze recht op hebben.

Medische behandeling in het buitenland is toegestaan

Op meerdere momenten is de afgelopen weken de indruk gewekt dat mensen die in het buitenland een fertiliteitstraject ondergaan, een illegaal traject doorlopen. Zelfs de term ‘mensenhandel’ is hierbij gevallen. Ten aanzien van anonieme donatie bestaan in sommige landen andere opvattingen en regels. Binnen de Europese Unie ben je vrij om naar een ander land te gaan voor een medische behandeling. Het negatieve beeld dat wordt opgeroepen over deze paren en vrouwen willen wij met klem ontkrachten. De route die zij doorlopen is toegestaan.

Buitenlandroute voor wensparen uit noodzaak geboren

Het lijkt misschien dat mensen eenvoudig de stap naar het buitenland maken of zelfs bewust kiezen voor een traject van anonieme donatie of commercieel draagmoederschap. In de meeste gevallen wijken wensouders echter uit omdat de behandeling in Nederland niet mogelijk is. Bijvoorbeeld omdat er een zeer groot tekort is aan eiceldonoren.

Tekort aan donoren in Nederland

In Nederland hebben we 3 eicelbanken waar vrouwen hun eicellen kunnen doneren aan vrouwen/paren die hiervan afhankelijk zijn voor een zwangerschap. Echter, het aantal eiceldonoren is uiterst beperkt; de vraag naar donoreicellen is veel groter dan het aanbod. Dit houdt in dat er al een wachttijd is om zelfs op de wachtlijst te worden toegelaten. Een nog kleiner deel komt daadwerkelijk in aanmerking voor behandeling. Dus hoewel we op papier in Nederland de mogelijkheid tot eiceldonatie aanbieden, is dit in de praktijk slechts voor een enkeling haalbaar.

Maatschappelijke discussie, op Europees niveau

Een maatschappelijke discussie rondom dit onderwerp juichen we toe. Het betreft hier echter een problematiek die niet in Nederland, met uitsluitend Nederlandse wetgeving, opgelost kan worden. Slechts een bredere discussie op Europees niveau kan in onze ogen leiden tot wet- en regelgeving die recht doet aan alle partijen: de wensouders, donoren, draagmoeders én de kinderen die geboren worden na een fertiliteitsbehandeling.

Meer mogelijkheden binnen Nederland

Indien meer donoren binnen Nederland kunnen worden geworven, zullen mensen veelal kiezen voor behandeling in Nederland. Hiervoor is meer bekendheid nodig rondom eiceldonatie. Freya gaat hierover graag in gesprek met de eicelbanken. Daarnaast zouden er ruimere mogelijkheden moeten komen voor draagmoederschap binnen Nederland. Bijvoorbeeld door te kijken naar de mogelijkheden van een draagmoederbank.

Geef een reactie