Lego voor de volgende generatie

Een verdwaald Legoblokje ligt als stille getuige in de hoek van de kamer. Het Legoblokje waar mijn vriend als kind mee speelde. Hij bewaarde het, zodat de volgende generatie ermee kon spelen. En dat gebeurde vanmiddag. En toch hadden we het ons zo anders voorgesteld.

Een simpele vraag

Het is nu 2,5 jaar nadat ik weet dat ik definitief kinderloos ben. En ik kan zeggen dat het goed met me gaat! Mijn kinderloosheid heeft een ‘plek’, zoals men zo mooi zegt…

Lieve eskimo

Ik leer over Eskimo’s. Ze noemen zichzelf liever Inuit. Betekenis: ‘echt mens’. Ja, een echt mens, dat was je al voor mij. Ook al was je amper een paar cellen groot, je was echt. Je was er echt! En nu niet meer. Eindelijk kan ik huilen. Om dat mensje dat niet komt. Ik kan niet meer stoppen.

Bikkel

“Van de buitenkant lijk ik altijd in elke situatie alles op een rijtje te hebben: een sterke en stabiele vrouw. Maar aan de binnenkant razen de emoties met soms wel 100 km per uur en heb ik het echt niet onder controle.”

“Heb je kinderen?”

Contacten ‘in real life’ zijn soms net als Facebook: weinig inhoud, uiterlijke schijn en veel mooi-weer-verhalen. Jarenlang had ik het over exotische vakantiebestemmingen, extravagante feestjes en onverwachte uitstapjes. Ik had het vooral níet over de eindeloze ziekenhuisbezoeken, gênante onderzoeken, het verdriet van wéér een negatieve test.