Als opgeven de enige optie is

Beeld: Martine van der Voort

Als opgeven de enige optie is,
als opgeven niet is wat je wilt,
als opgeven normaal niet in je woordenboek voorkomt,
als opgeven je enige keus is.

Dan valt het zwaar.
Want hoe ga je daarmee om?
Hoe weet je hoe je dat moet doen?
Hoe weet je hoe je er samen doorheen moet komen?
Hoe weet je dat?
Hoe je dat moet doen?
Als je het nog nooit hebt opgegeven.

Het komt nog te vroeg.
We zijn er niet klaar voor.
Maar we zullen het moeten accepteren.
We hebben nog een moeilijke weg te gaan.

Wat als opgeven niet is wat je wilt,
maar je niet weet hoe je verder moet?
Wat is opgeven?
Opgeven van hoop?
Opgeven van verlangen?
Opgeven van vertrouwen in iets hebben?
Het opgeven van je droom?
Want hoe doe je dat?

Hoe moet je dat weten als die droom nog zo groot is?
Hoe?
Ik wil helemaal niet opgeven.
Maar soms moet het.
Er is geen keus.

Er is alleen nog maar een droom,
die droom zal altijd blijven bestaan,
niet wetend hoe het uiteindelijk zal zijn.

Zo verdrietig,
zo oneerlijk,
geen woorden voor.

De enige vraag die overblijft is: hoe?
Maar ook: waarom?
Helaas zal ik daar geen antwoord op kunnen geven,
want het was maar een droom.

Fiona

Geef een reactie