Vandaag besloot ik de zolder op te ruimen
Schoof de luiken naar opzij
Ik zag de Lego, mijn racebaan, mijn oude schriften
En iets glimmends in de hoek trok duidelijk de aandacht van mij
Het was een tol, daar op mijn zolder
Mijn eigen tol
Hij was blauw met zilver
Maar plotseling schoot ik vol
Waarom ligt dat ding hier?
Met welk doel?
Ik begrijp ook eigenlijk niet
Waarom ik me nu opeens zo verdrietig voel
De tol staat misschien wel voor mijn eigen jeugd
Maar ook het ontbreken van een nieuwe
Want wat was ik graag
Samen met mijn zoon of dochter op die blauwe tol gaan duwen
Nu ligt die tol daar al jarenlang achter een bruin gordijn
Weggestopt, stilstaan in plaats van tollen
Alles heeft zijn tol geëist
Ik moet nu misschien wel even stilstaan, in plaats van hollen
Ronald
wauw, mooi gedicht. Ik voel de emoties..schiet er bijna vol van. sterkte met alles!