De witte anjer – een blog over Moederdag

En daar is het weer, dat onbestemde gevoel waarvan je niet meteen in de gaten hebt waar dat gevoel vandaan komt. Wat blijkt, Moederdag komt eraan. Oh ja, vandaar dat knagende en verdrietige gevoel.

Moederdag – de dag waarop ik mijn telefoon op stil zet en goedbedoelde berichtjes over dat ze juist op deze dag aan mij denken wegdruk en Facebook bij mij niet geopend wordt. In de aanloop naar Moederdag mopper ik bij elke reclame op televisie waarbij families het hart van onze samenleving vormen. En of het nou waar is of niet, ik vind het te confronterend om al die beelden van gezellige families met de leukste moeders met daarnaast de trotse glimlachende partner, de mooiste tekeningen van hun liefste kinderen met ontbijt op bed en cadeautjes voorbij te zien komen.

Ik dacht nog, het zou zo mooi zijn dat Moederdag en Vaderdag gewoon Mensdag wordt. Dat je viert wie je bent als mens en dat je als mens in het zonnetje wordt gezet of wat extra aandacht krijgt. Als mens, met al je hartverscheurende verdriet, pijn en gemis om het niet hebben of kunnen krijgen van een kindje. Als mens omringd door de liefde van je medemens, je familie en dierbare vrienden. Je zegeningen om wat er is, de kleine of grote stappen die je maakt, je overwinningen, groot of klein geluk. Gewoon alles wat een mens mooi en uniek maakt. En uniek ben je, het maakt niet uit wat je denkt of voelt voor een kort moment of juist lange periode. Alles is goed, gister, vandaag of morgen. Gewoon MENSdag. Al klinkt MENSdag natuurlijk voor geen meter en snap ik ook wel dat de Albert Heijn of de Jumbo daar niets van kunnen maken.

Ik heb nog steeds dat onbestemde gevoel en verdriet.

Toen dacht ik, ik ga toch eens kijken hoe Moederdag ontstaan is, omdat ik iemand hoorde zeggen dat we op deze dag oorspronkelijk overleden moeders eren en ik dat een bijzondere gedachte vond. Ik ga ineens terug naar 12 mei 1907, naar Anna Jarvis, de oprichtster van Moederdag. Dit las ik over haar op het internet:

“Op deze dag organiseerde Anna Jarvis in Philadelphia een herdenking voor haar moeder, Ann Maria Reeves Jarvis. Meer dan 15.000 mensen woonden de herdenking bij. Ann Maria Reeves Jarvis was dan ook niet de eerste de beste, maar een gelovig sociaal activiste die met haar Mothers’ Day Work Clubs hulpbehoevende moeders voedsel en medicijnen bood tijdens de Amerikaanse burgeroorlog en opkwam voor de rechten van arbeiders en kwetsbare moeders. Anna bleef haar moeder jaarlijks herdenken met een sobere ceremonie. Omdat die herdenkingen zo succesvol waren, wilde ze een officiële ‘Moederdag’ in het leven roepen, om niet alleen haar moeder, maar ook alle andere moeders te herdenken en te eren.”

“Wat mooi,” dacht ik, dat Anna Jarvis dat voor elkaar heeft gekregen en dat ze beiden activisten waren. Strijders, zorgers, gevers, aan een ander denkend. Mooi! En dat Anna Jarvis haar moeder eerde met een witte Anjer, omdat dat haar lievelingsbloem was.

Maar waarvoor Anna Jarvis ooit zo hard had gevochten, veranderde. Moederdag kreeg een commerciële wending. Haar herdenkingsdag werd een dag van postkaarten, geschenken en bloemen. Ze vond dit zo erg dat ze de straat op ging om de ware gedachte achter Moederdag te verkondigen en uiteindelijk heeft ze campagne gevoerd tegen de door haarzelf opgerichte Moederdag.

“Wat pijnlijk”, dacht ik, om tevergeefs te strijden voor iets waarmee je ooit zulke andere bedoelingen en wensen had. Ineens voel ik me heel sterk verbonden met Anna Jarvis. Helemaal wanneer ik lees dat ze geen kinderen heeft gekregen. Geen man en geen kinderen. Ik krijg bijna de slappe lach, het hele beeld van Moederdag zoals we dat tegenwoordig vieren verdwijnt voor mij als sneeuw voor de zon. Mijn onbestemde gevoel is weg, mijn verdriet ook. Anna Jarvis zat dus helemaal niet met haar man en kindjes gezellig te ontbijten op zondag met kadootjes.

Ze eerde haar moeder op een sobere manier met haar lievelingsbloem… de witte Anjer.

Mothers Day is in honor
of the best mother who
ever lived – the Mother
of your heart.
– Anna Jarvis

Lianne Zandstra

Wil je meer lezen?

Geef een reactie