Jezelf spuiten tijdens een fertiliteitsbehandeling

Lieve Freya bezoekers, 

Ik ben Debbie, 36 jaar, 2 jaar in het medische circuit en deze week gestart met de hormonen voor een IVF/ICSI-traject.
Onwijs spannende weken, waarin ik jullie graag meeneem. 

Voordat ik mijn eerste ervaring deel, vind ik het belangrijk het volgende uit te spreken: 

Dit traject is voor een ieder persoonlijk en anders. Een ieder ervaart het op zijn en haar eigen manier. Het enige wat ik kan doen is mijn persoonlijke verhaal delen in de hoop dat jij er iets uit kunt pakken. Iets wat je steunt, iets wat je positief stemt, iets van herkenning of wellicht iets wat jij met mij wilt delen. Wellicht kan ik jou, of jij mij, inspireren.

Jezelf injecteren 

Ik vond het nogal wat. Ik ben gewoon echt geen held als het gaat om naalden of ziekenhuisdingen. Maar stukje bij beetje merk ik dat ik ook op dit vlak al flinke stappen heb gemaakt. 

Soms ben ik zelfs de schaamte een beetje voorbij. Zo moest ik bijvoorbeeld onlangs voor de zoveelste keer een echo laten maken. Ik lag dus al met mijn benen in de beugels voordat de arts het door had. De laatste keer werd mij zelfs vriendelijk verzocht nog even ‘gewoon’ te gaan zitten, want ze was nog niet zover. Gelukkig kan ik er om lachen, want het is allemaal al zo serieus. 

Maar goed, de injecties… Begin oktober heb ik de prikinstructies gehad. Het ging zo snel dat ik er eigenlijk niets van begreep. Gelukkig krijg je veel informatie mee naar huis en kun je voor elke injectie goede instructies terugvinden in zowel tekst, beeld als filmpjes. Er wordt precies uitgelegd hoe je de injectie het beste kunt zetten. Ook heb ik een oefennaald gevraagd, waardoor ik thuis een beetje het gevoel in de vingers kreeg. Ik als angsthaas, die een spuit vasthouden al eng vindt, maak mij inmiddels niet meer druk over het zelf zetten van de injectie. Het is echt niet moeilijk en er is heel veel goede informatie beschikbaar. Als het goed is krijg je de juiste links voor instructie, video en beeldmateriaal mee vanuit het ziekenhuis / de kliniek. 

De eerste dag is aangebroken

Van te voren had ik voor mijzelf een lijstje met kleine cadeautjes gemaakt die ik mijzelf wilde gaan geven tijdens de spannende weken van het zelf injecteren. Van die kleine cadeautjes waar je heel blij van kunt worden. Overigens stond er ook een groot cadeau op. Een super mooie winterjas die ik niet nodig had. Deze had ik per ongeluk al gekocht voordat de hele kermis begon. 

Mijn partner had ook een cadeautje voor mij gekocht. Ik moet er wel eerlijk bij vertellen dat ik hier met enige dwang op aangestuurd had. Hij is niet super romantisch dus eigenlijk had ik niet verwacht dat hij hier gehoor aan ging geven. Maar toen ik de dag van de eerste injectie grappend vroeg of hij aan mijn cadeautje had gedacht, kwam er een glimlach op zijn gezicht en toverde hij een pakje tevoorschijn. Afgesproken dat ik het cadeautje na de prik mocht uitpakken. Voor mij werkte dit, want ik wist dat mij na de prik nog iets leuks te wachten stond. Dus dames en heren, als ik zo vrij mag zijn, koop een klein cadeautje waar jouw partner erg blij van wordt. 

Wat een meevaller

Het zetten van de injectie is mij echt 100% meegevallen. Het is een prikpen, waar je heel makkelijk de dosis op afstelt (Rekovelle in mijn geval). Het prepareren is makkelijk, het zetten is makkelijk, het doet echt geen pijn. Eigenlijk voelde ik nauwelijks iets. Het ging zelfs zo makkelijk dat ik mij afvroeg of ik het wel goed had gedaan. Na de injectie mocht ik mijn cadeautje uitpakken, een heerlijke kaars van Rituals. Nu is deze kaars onderdeel geworden van mijn routine. Ik steek de kaars aan, leg alles klaar, zet de injectie en blaas de kaars uit met een mooie wens.  

Wel moet ik er eerlijk bij vertellen dat ik in bed een klein traantje heb gelaten. Ik denk een combinatie van toch onbewust wat spanning, maar ook het feit dat het nu gevoelsmatig echt gaat beginnen. Ook merk ik dat ik het best wel confronterend vind. Daar waar ik dacht dat ik het injecteren een heel ding zou vinden, heb ik eigenlijk meer last van het besef wat we nu aan het doen zijn. Ik injecteer hormonen in een goed werkend, gezond lichaam. Uiteraard voor een heel goed doel. Maar toch vind ik dit wel een dingetje. 

Je bent zelf de baas

Het maakt mij extra bewust van mijn levensstijl. Het feit dat ik iets in mijn lichaam spuit wat niet perse heel gezond is, maakt dat ik extra let op waar ik wel invloed op kan hebben. Ik sport wanneer ik kan. Daarbij luister ik ook erg goed naar mijn eigen lichaam. Wat voelt wel en wat voelt niet prettig. Ik beperk mijn koffie, drink extra water en thee. Ik ben echt geen gezondheidsfreak, maar ik merk dat deze bewuste keuzes mij wel kracht geven. Het geeft mij het gevoel dat ik nog steeds zelf de baas ben. Daar waar in dit traject veel voor jou bepaald wordt, en waarin je niet altijd een keuze hebt, kun je wel kiezen hoe je omgaat met je eigen lichaam buiten het traject om. Ik probeer hiermee in mijn kracht te gaan staan, mij vrouw te blijven voelen en het gevoel te hebben zelf keuzes te kunnen maken.  

En weer een cadeautje

Vanavond moet ik er een tweede injectie bij gaan zetten (Fyremade deze keerl). Eerlijk gezegd zie ik daar wel een klein beetje tegenop. Ik ben heel benieuwd wat deze injectie mij gaat brengen de komende dagen. Mijn cadeautje voor vanavond komt net binnen! Zelf besteld. Het Happinez magazine. Vanavond bij het zetten van de injectie gaat het kaarsje aan, leg ik dit cadeautje voor mijzelf klaar, gaan de prikjes erin en blaas ik het kaarsje uit met mijn grootste wens. 

Tot de volgende keer.

Liefs, Debbie 

Geef een reactie