Leeg

Beeld Martine van der Voort

Jullie raakten zwanger, twee weken na ons. Bij jullie ging het probleemloos, bij ons gingen er drie jaar, drie ICSI en vier miskramen aan vooraf. Dit was onze allerlaatste kans, en jullie allereerste.

Onze eerste echo was niet duidelijk, en we werden vol onzekerheid naar huis gestuurd. Een week later zagen we toch een hartje, en we konden toen voor het eerst eindelijk een beetje ontspannen!

Jullie kozen diezelfde dag uit om jullie nieuws van de daken te schreeuwen.

Jullie waren dolgelukkig, wij alleen maar doodsbang.

Jullie zwangerschap gaat goed, die van ons niet.

Jullie hebben een prachtige termijnecho, terwijl ik met 13 weken en ongelooflijk veel pijn ons kindje verlies.

Zij draagt voor het eerst positiekleding, mijn broeken zitten weer te wijd.

Haar buik groeit, de mijne voelt leger en leger.

Wij zijn uitbehandeld, jullie krijgen het cadeau.

Wij vroegen om begrip, om steun, om respect, jullie reageerden boos, beledigd en aanvallend.

Jullie vertellen na weken niks van jullie gehoord te hebben ongevraagd dat jullie een jongetje verwachten, ik verwacht huilend mijn eerste menstruatie.

“Ik vraag om respect, erkenning, en het benoemen van onze pijn, jullie negeren me en trappen me nog verder omlaag.

Jullie komen met verwijten, de tegenaanval, met opmerkingen dat we jullie “goede bedoelingen” niet zien. Maar voor, tijdens en na mijn miskraam hebben jullie niks laten horen. Geen kaartje, geen berichtje, geen enkele vraag, NIKS! En nog steeds is het te veel gevraagd om in plaats van alleen maar een felicitatie te incasseren óók onze pijn te benoemen.

Ik kan niet meer, ik ben letterlijk en figuurlijk leeg.

Blij zijn voor een ander kan alleen als er ook ruimte is voor ons verdriet, maar ik ga er niet meer om smeken. Het is niet aan jullie om te oordelen vanuit een luxepositie, niet aan jou om te bepalen of mijn gevoel wel klopt vanuit je ivoren toren van je vermeende gelijk. Mijn gevoel, onze pijn, dit immense verdriet is niet aan discussie onderhevig. Je kunt er respect voor hebben of niet. Jullie kiezen het laatste.

Het gaat niet om jullie goede bedoelingen, het gaat om de impact van wat jullie doen. Het gaat om het effect van jullie handelen.

Het gaat erom dat we niks kunnen zeggen, en om het feit dat jullie vinden dat jullie alles goed doen.

Intentie versus impact.

Geef een reactie