Vertrouwen is niet vanzelfsprekend. Vertrouwen moet je opbouwen

Posted on by webmaster

Vertrouwen

“Je moet er vertrouwen in hebben. Dan komt het vast goed.” Het is een zin die ik wel vaker heb gehoord in mijn omgeving, maar ik kan er vrij weinig mee. Als het hebben van vertrouwen garandeert dat het goed komt, dan had ik daar het volste vertrouwen in. 

Vertrouwen is niet vanzelfsprekend. Vertrouwen moet je opbouwen. Het moet worden gecreëerd. En als je het niet onderhoudt, dan ebt het weg. Dat overkwam mij ook.

Verloren lijf

Eind 2015, vlak voordat we gingen trouwen, besloten we ‘onvoorzichtig’ te gaan vrijen. Ik was in oktober van dat jaar al gestopt met de pil en wij waren helemaal klaar voor de komst van een baby. Met het volste vertrouwen (en een tikkeltje naïef) begonnen we samen aan dit grote avontuur. – Ja, wij zouden wel ‘even’ een baby maken. – 

De eerste maanden wilde het nog niet lukken. “Ach, dat overkomt de beste”, zeiden we dan. Maar na een jaar begon ik het vertrouwen toch al een beetje te verliezen. Ik had erge buikpijn tijdens mijn menstruatie en voor mijn gevoel klopte er iets niet. Daarom bezocht ik de huisarts. – Het zat tussen mijn oren, ik moest ontspannen en vooral een paracetamol nemen.­ –

De buikpijn werd niet minder en uiteindelijk, na bijna 3 jaar worstelen, werd endometriose vastgesteld. In een behoorlijk vergevorderd stadium. Ik haatte mijn lijf. Ik was zo teleurgesteld, dat mijn lijf niet kon wat het evolutionair gezien zou moeten doen. Weer brokkelde er een stuk vertrouwen af. – Oei, ik voelde dat toen echt zo. En nu ik het zo opschrijf maakt het me verdrietig. –

Verloren man

Door het verdriet, de woede en teleurstelling zag ik niet in waarom mijn man nog bij mij zou willen blijven. Sterker nog, ik zou het zelfs begrijpen als hij ervoor zou kiezen een andere vrouw te zoeken om daarmee een gezin te stichten. Ik verloor het vertrouwen in onze relatie en heb hem zelfs voorgesteld uit elkaar te gaan, omdat ik hem zo erg dat babygeluk gunde. Uit liefde.

Verloren toekomst

Ik verloor het vertrouwen in de toekomst. Ik zag voor me hoe iedereen om mij heen moeder zou worden. Daarna zag ik voor me hoe iedereen om mij heen oma zou worden. En ik bedacht me dat ongewenste kinderloosheid nooit voorbij zou gaan. Ik verloor het vertrouwen dat ik er ooit rust in zou kunnen vinden en vroeg me af wie er voor mij, voor ons, zou zorgen als we dat zelf niet meer kunnen.

Verloren, maar gevonden

Ik verloor het vertrouwen in mijn lijf, mijn man en mijn toekomst. Ik verloor daardoor bijna mijn lijf, mijn man en mijn toekomst. 

Gelukkig verloor mijn man dat vertrouwen niet en bleef hij daar waar ik hem zo hard nodig had. Inmiddels is mijn vertrouwen in mijn man en mijn toekomst weer terug, maar met het vertrouwen van mijn lijf heb ik moeite. Ik probeer te vertrouwen op wat ik voel, maar wantrouw dat gevoel ook bewust om mijzelf voor teleurstellingen te behoeden. 

Vertrouwen op vertrouwen

Mijn vertrouwen heb ik voor een groot deel teruggekregen door hulp in te schakelen. Verdriet, hormonen en angst kunnen gekke dingen met je doen. Ik heb geleerd dat het oké is om het vertrouwen af en toe te verliezen. Om boos en verdrietig te zijn. Een onvervulde kinderwens is namelijk niet niks. Maar vertrouwen hebben is eigenlijk wel het enige wat we kunnen doen. De rest is namelijk afwachten. En wetenschap. 

Geschreven door Dayna (28), kinderwens sinds december 2015 en sinds 2018 gediagnosticeerd met endometriose. Dit blog verscheen in de Week van de Vruchtbaarheid 2020.

Volg ons op Facebook en Instagram voor updates over de Week van de Vruchtbaarheid.

Onze tips