Definitief geen kindje

Het opgeven van je grootste droom, zo onvoorstelbaar moeilijk.

Ongewenste kinderloosheid. Het komt allemaal goed, maar het heeft tijd nodig, veel tijd. Doe het in je eigen tempo. Vandaag kun je de hele wereld aan en morgen sta je op en wil je het liefst blijven liggen met de dekens over je heen trekken. Ik spreek uit ervaring. Elf jaar geleden werd duidelijk dat ik geen moeder zou worden en in geen enkel scenario kwam ik hier ooit overheen. En toch lukte dat!

Wij hebben geen kinderen. Punt. Het is mijn verhaal. Het is wie ik ben. En dus zeg ik het nu gewoon zoals het is: ‘Wij hebben geen kinderen.’

Suus is tot haar verdriet geen moeder. Maar wel een hele trotse tante!

Woede vlamt op en wordt gedoofd door je eigen tranen. 
Vanuit je omgeving een verwoede poging tot troosten en ondersteunen…
Bij een rouwproces dat nauwelijks valt te begrijpen.

Voor al die moeders
die hun kind nooit zagen
schrijf ik dit lied

Een verdwaald Legoblokje ligt als stille getuige in de hoek van de kamer. Het Legoblokje waar mijn vriend als kind mee speelde. Hij bewaarde het, zodat de volgende generatie ermee kon spelen. En dat gebeurde vanmiddag. En toch hadden we het ons zo anders voorgesteld.

Het is nu 2,5 jaar nadat ik weet dat ik definitief kinderloos ben. En ik kan zeggen dat het goed met me gaat! Mijn kinderloosheid heeft een ‘plek’, zoals men zo mooi zegt…