Sandy en Mats zijn allebei 37 jaar oud en al 21 jaar samen. Ze hebben (nog) geen kinderen. Begin 2020 begon hun kinderwens voor het eerst te groeien. Helaas ging hun pad niet over rozen. Sandy blogt voor Freya over hun weg naar een kindje.
Wat vooraf ging:
Deel 1: de voorgeschiedenis
Deel 2: de start van hun ivf-behandeling
Deel 3: voorbereiding ivf-punctie
Deel 4: de punctie
Deel 5: sms of telefoon: terugplaatsing ja of nee?
Deel 6: de terugplaatsing (embryotransfer)
Deel 7: de eerste wachtweek
Deel 8: De tweede wachtweek en uitslag
In onze eerste 8 blogs voor Freya deden we verslag van onze eerste ivf-poging. Helaas was er na de verse terugplaatsing geen sprake van een doorgaande zwangerschap.
Wij gaan door en we nemen jullie weer mee in de gebeurtenissen.
Opnieuw onderzoeken
Na de verse terugplaatsing van onze eerste ivf-poging kiezen we ervoor om opnieuw onderzoek te laten doen om in kaart te brengen hoe mijn twee baarmoederhelften te bereiken zijn. Ook heb ik de vraag gesteld hoe ernstig de adenomyose is en in hoeverre deze is toegenomen in de afgelopen drie jaar. Ik heb dit vaker gevraagd tijdens ons traject, maar het antwoord daarop blijkt niet simpel. Onze gynaecoloog heeft geprobeerd de echobeelden van ons gehele traject daarvoor naast elkaar te leggen, maar dit geeft nog niet voldoende beeld om mijn vragen te beantwoorden.
Ik word daarom ingepland voor een uitgebreide echo en een hysteroscopie.
Uiteindelijke score: 1 cryo
Het wachten op de onderzoeken betekent dat we de volgende terugplaatsing moeten uitstellen, maar daarna zou het terugplaatsen veel gemakkelijker moeten gaan. In de tussentijd krijgen we te horen dat van de twee embryo’s die nog in de running waren om ingevroren te worden er eentje is opgegeven. Er is dus één embryo van onze eerste ivf-poging ingevroren.
3D-echo
Zo’n anderhalve maand na de verse terugplaatsing worden de onderzoeken uitgevoerd. Uit de echo blijkt dat de adenomyose aan het begin van ons fertiliteitstraject nog nauwelijks zichtbaar was, waarschijnlijk omdat ik al vanaf mijn pubertijd tot aan de start van onze kinderwens altijd anticonceptie zonder stopweek heb gebruikt en dus relatief nog maar weinig menstruaties heb gehad in mijn leven. Ik had geen idee, het is een geluk bij een ongeluk geweest. Het slechte nieuws is dat de adenomyose redelijk ernstige vormen heeft aangenomen gedurende ons fertiliteitstraject en dat er ook nog maar nauwelijks verschil te zien is tussen de linker- en de rechterhelft van mijn baarmoeder.
Hysteroscopie
Vervolgens mag ik door voor de hysteroscopie. Gelukkig is het geen volledige hysteroscopie, omdat het cameraatje niet mijn baarmoeder in hoeft voor wat we willen weten. Het is weer een aparte ervaring. Ik zit op een stoel en mijn vagina wordt gevuld met water (gelukkig aangenaam warm). Op het cameraatje zit een lampje en we kunnen op een groot scherm zien hoe ik er van binnen uitzie. Het blijkt dat de linker- en rechterhelften van mijn baarmoeder toch ieder een aparte ingang hebben, eigenlijk mooi naast elkaar. Maar je moet maar net weten waar je moet kijken. Ook weer opgehelderd. De volgende terugplaatsing zal gemakkelijker moeten gaan, al weten we nu dus ook dat het niet veel meer uitmaakt aan welke kant het volgende embryo wordt teruggeplaatst.
Natuurlijke cyclus
De voorgaande maand leek ik toch weer een natuurlijke cyclus te hebben. Dus nu moeten we wachten op de volgende menstruatie zodat bepaald kan worden of we mijn eigen cyclus kunnen gebruiken voor de terugplaatsing. Ik hoef dan geen hormonen te injecteren en ik moet bekennen dat ik dat wel een fijn vooruitzicht vind.
Vervolg > lees deel 10
Meer informatie over adenomyose
Kijk hier op de website van de Endometriose Stichting.
